Voor gisteravond stond er een afspraak met mijn neef in de agenda. Zo stond het er, niet meer en niet minder. Dat deze afspraak een halve marathon inhield stond er amper bij vermeld. Die wedstrijd kwam dan ook op geen enkele kalender voor alleen in mijn sportschema stond in kleine lettertjes 'halve marathon met neef Klaas-Jan'.

Dit is overigens neef Klaas-Jan waarvan ik in maart dit jaar het familie pr op de halve marathon heb overgenomen (1:37) Onlangs liep hij 2.08 op een halve marathon dus ik zag in deze avond een mooie trainingsloop om 'het lopen weer op te pakken'.

Dit is nodig want mijn benen roepen de hele dag in koor onder het bureau vandaan 'ik wil fietsen jantiene, ik wil fietsen'. Met een WK Halve triathlon in Florida in het verschiet (8 november) moet ik toch ook echt weer gaan lopen. Dit kost me dus altijd wat moeite zoals ik al eerder heb verteld dus mijzelf deze 'wedstrijd' opgelegd, want met een chip om mijn poot loop ik wel.

Gevoelsmatig had ik maar 3x gelopen na 1 juni (Ironman in Zwisterland). Een paar uur voor vertrek controleerde ik dit nog even in mijn polar software waar ik letterlijk maar 3 korte loopjes zag staan NA 1 juni. Ik kwam op het geweldige idee dat er misschien ook wel een 10 km afstand was in Dalfsen. En ja die was er! Hoeraaaa. In mijn verstandige modus (ik kan me nu geen blessures permitteren) gelijk geswitcht naar de 10 km. 

Mijn dappere neef die ongeveer net zoveel trainings uren in de benen had TOT vorige week, had deze week nog even 3x 12 km getraind, want 'dan heb ik de afstand in iedergeval in de benen'. ;)

Ookal stond alles in het teken van 'training', 'het gaat niet om een tijd', 'geen blessures', 'lekker lopen' wist ik mijzelf onderweg in de auto toch weer een tijd op te leggen. 45 minuten leek me wel wat. Zomaar weer een gooi naar een tijd, waarvan ik me in het startvak realiseerde dat dat slechts 16 seconden onder mijn pr zou zijn. Ik zat mijzelf alweer uit te foeteren, hoe kon ik dat nou weer bedenken! grml... Nu moest het toch weer hard...

4.30 minuten zou ik moeten lopen per km. Met Klaas-Jan was het erg gezellig, hij screende elke dame die we zagen (en dat waren er veel) of ik die wel of niet zou kunnen hebben. Ik probeerde op kansloze wijze duidelijk te maken dat ik dit loopje deed als training en werkelijk geen idee had hoe mijn benen erbij zouden lopen vandaag. Met een glimlach knipoogde hij dan weer naar een of andere hoek met de tekst 'kan je ook hebben'. Hahaha.

Verder ging alles geheel ontspannen. Arjan Kluin van het NY project liep er ook. Gezellig bij gekletst en ook hij heeft leuke sponsor cont(r)acten over gehouden aan het myNYmarathon project. Compleet in de kleding gestoken door New Line startte hij zijn halve marathon.

Inlopen deden we niet aan, wel bijkletsen over de familieleden en ja 'die kan je ook hebben' zucht... en dan weer die glimlach van Klaas-Jan.

Het zonnetje scheen, temperatuur was oke (beetje te warm, maar oke) en gezelligheid alom. De start ging door een knus centrum. Ik zit nou eenmaal nog in fietsersmodus, dus ik zag dit als 'peleton-lopen' zocht alle gaatjes en al bij de 2e bocht liep ik voor de meute uit. Leuk! We draaiden de mooie natuur in, wat een leuke loop zeg. Een van de leukste die ik ken eigenlijk. Overal publiek en het ging lekker.

Km 1: 4.06 oke.. vast nog omdat mijn neef zo zat te heu-en. Km 2: 4:07. Hu?? Nu begon ik mijzelf toch al wel een pr toe te bedelen. Als ik zo door blijf lopen... Ik ging me bedenken wat er goed is aan mijn huidige vorm en dat is conditie. Ik besloot dan ook op conditie te lopen (dat heb ik te over) en wel zien waar de benen zouden stranden... het voelde goed!

Ik haalde dame na dame in (Klaas-Jan had toch gelijk). Na 5 km liepen er een paar kerels voor me die zo enorm naar zweet stonken (van 5 km? of van 5 dagen???) dat ik het letterlijk benauwd kreeg. Dit kreeg ik ook eigenlijk niet hersteld. Ik probeerde rustiger te lopen (4.25 de km) maar ik kwam niet meer volledig bij lucht. Op 6 km besloot ik het hier dan maar mee te doen en niet verder in te zakken.

Op km 7 hoorde ik een meisje met een jongen achter mij die zeiden dat ze 4.12 liepen. Ai... een dame, ik had al even geen dames meer gezien. En ze lopen op me in! Het duurde heel lang voordat ze achter en naast en uiteindelijk voor me liep. Een fanatieke vent riep me toe 'doe jij ook de tien?' Ik knikte. Toen ging dat hele groepje mannen mij commanderen dat ik haar (het pk run meisje) moest pakken. Ik dacht aan 'heel blijven' 'training' 'rustig lopen'... maar ook aan dat meisje.... ik gaf de heren te kennen dat het goed zou komen en bleef op een meter achter haar lopen om haar in de gaten te houden.

Ze zat flink te hijgen dus ik had al vermoeden dat ze dat niet nog 2 a 3 km vol ging houden, maarja.. je weet het niet. .. Toen brak de laatste km aan. De mannen zaten mij te stimuleren het meisje eraf te lopen, maar toen ik voorop liep, riepen ze dat meisje weer toe dat ze mij moest pakken. Ohw...shit... we moeten aan de bak!

Ik dacht haar in de laatste km kwijt te zijn, maar vanuit het publiek hoorde ik 'komop dames!' en dat klonk als meervoud dus... dat werd nog even aanzetten. De laatste 500 meter hoorde ik echt niks meer, maar wilde haar nu ook niet meer voorbij laten gaan. Ik zou dan zowiezo op mijn kop krijgen van de mannen denk ik. haha. Met de grote tijdsklok ik beeld zette ik nog even aan om goed onder de 44 minuten te finishen en dat is ruimschoots gelukt met 43:28. Tjonge jonge. Het blijft een vreemde gewaarwording dat je bijna 45 min. met pijn en moeite na veel training loopt en nu een snellere tijd met veel meer gemak met amper looptrainingen in de benen. Dus ik over de finish (dat gaat dan wel weer op max hr) en moest natuurlijk weer bij de speaker komen. Heb ik weer.

Gezien de verbaasde reacties onderweg 'hee een dame, wat goed!' had ik wel het idee dat ik voorin zat. Dit jaar hebben ze de recreanten (ik) en de wedstrijdlopers bij elkaar gevoegd waarmee ik een 8e positie wist te veroveren tussen de 78 dames.

De halve marathon kwam ook langs de 10 km finish dus kon ik Klaas-Jan aanmoedigen (ook altijd erg leuk!), Arjan heb ik niet meer zien doorkomen, die bleek achteraf gezien een halve minuut voor mij te zitten bij doorkomst en had mijn naam door de speaker gehoord en had al zoiets 'zo die heeft snel gelopen'. Hij heeft mij gehaast in de Dam tot Dam loop vorig jaar en weet dus wel een beetje wat ik kan.

Klaas-Jan wist met 2.03 ook een mooie verbetering neer te zetten.