Afgelopen week zat ik aan de voet van de Alpe d'Huez. Inderdaad, er viel al eerder te lezen over deze berg. Jan reed deze een maand geleden maarliefst 6x op voor het goeie doel!

Voor wie het gemist heeft, het ging niet zo goed met mij de afgelopen maanden. Een beknopt verslagje is hier te lezen op mijn eigen site. 

Afgelopen week was ik op vakantie en het fietsen ging beter dan verwacht!

Ik had eigenlijk gedacht dat ik helemaal niet zou kunnen fietsen ivm de klachten en haperende gezondheid dus dat was een aangename verrassing en voelde als een soort beloning na 4,5 maand streng dieëten, veel medicatie, wel door blijven werken, maar vooral heel veel ziek zijn en op bed liggen om te rusten. De sport stond ver van mij af, maar de mooie bergen en zalige temperaturen in Frankrijk deden me goed en gelukkig had ik de fiets wel meegenomen!

Tijdrit Alpe d'Huez (Grimpee l'Alpe)
Zondag was er een tijdrit (Grimpee l'Alpe) op de Alpe d'Huez. Ik besloot te starten. Als het niet ging, kon ik elk moment omdraaien. Een hele week aan de voet van de Alpe slapen en er niet op rijden voelt toch ook wel een beetje vreemd ;).

Na het kijken naar de Marmotte de dag ervoor had ik toch nog ergens wat wedstrijd focus kunnen vinden (vergeten mee te nemen ;)). Met een leuke spanning stapte ik op m'n fietsje, rolde naar de start in de veronderstelling dat er misschien 20 deelnemers zouden zijn en ik als enige dame. Guess what: bijna 200 man en iets van 20 dames hadden zin in dit tijdritje. Een aantal hadden de oververhitte Marmotte de dag ervoor nog maar amper verwerkt. Petje af!

Rustig starten
Pliep - pliep - PLIEEEEEP. Weg ben ik.
Het ging me alleen maar om mijn eigen Alpe-tijd. De Grimpee start wat eerder en finisht wat hoger op de berg. Drie keer heb ik dat ding gereden in 1.08 uur. Het klopt als je wat irritatie leest ;). Getraind voor meerdaagse wielerwedstrijden, ... elk jaar weer één-uur-en-acht-minuten, grrrr.

De eerste 35 minuten peddelde ik rustig kwebbelend, lachend en zwaaiend de berg op. Ik MOET rustig starten, anders krijg ik de suikerdip hard om m'n oren en moet ik stoppen om daar een kwartier van bij te komen. Rustig starten is dus m'n strategie en hopen dat de overgang geleidelijk gaat zodat ik ermee kan doorfietsen. Na 35 min. voelt het save, weinig last gehad ook. Naast prachtige uitzichten in de warme ochtend zon zag ik ook het bordje 'nog 8 bochten' en dat ik al over de helft van het aantal hoogtemeters zat. Vanaf nu wat meer gas erop, kan ik misschien nog een leuke tijd halen ook!

Onderweg heel veel aanmoedigingen. Super leuk!

Op de 21-bochten top kan ik ongetraind een dik pr van 1.04.45 u noteren. Wahahaha, lollig dit.

Ik fiets nog ff door en uiteraard verkeerd (dat veranderd nooit vrees ik ;)), klim weer terug en dan rol ik als 2e dame over de finish van de Grimpee l'Alpe.

Bloemen & kadootjes
Althans... 2e was het toch? Dat riep iedereen onderweg, ik zie ook maar één dame staan. Prijsuitreiking, ik word niet opgeroepen. Het maakt me écht niet uit, ik heb heerlijk gereden! Na dit ziek-jaar kan ik me geen grotere beloning wensen dan dit weekje ziek-vrij zijn!

We kijken nog even bij de uitslagen en heel veel mensen blijken er niet tussen te staan. Ik ook niet. Dames met een tijd van 1.23u staan op de 1e plek. Ik zie toch echt 1.10u op mijn suunto staan. Voor dame nr. 1 vond ik het vooral erg lullig. Ze had super goed gereden! We gaan toch even navraag doen bij de organisatie en al snel worden er kadootjes, enorme bossen bloemen, een wielershirt, excuses en een glazen trophee bij elkaar gesprokkeld voor ons. Zij was 1e, ik 2e en het andere NL-se meisje 3e.

Bekijk hier de foto's