Zoals jullie wel gemerkt hebben is het nogal stil geweest met sportverslagen van mijn kant. Sportprestaties waren er nagenoeg niet dit jaar. In het najaar van 2009 begon ik al te kwakkelen en in januari begon ik me serieus zorgen te maken voor mijn gedroomde sportseizoen (ik stond al ingeschreven voor de Embrunman, mijn eerste hele triathlon in Frankrijk). 

Die stilte ga ik in één keer bijwerken in onderstaand blog ;)

Aftakelen en klachten
Ik werd niet beter ondanks verwoede pogingen, een zeer streng (o.a. koolhydraatarm) dieet, duizenden pillen en een steeds strenger activiteiten-regiem op jacht naar energie.

De voornaamste klachten waren een niet te omschrijven uitputting/vermoeidheid. Niet gelogen voelde ik me 's morgens bij het opstaan al alsof ik een meerdaagse fietswedstrijd in mijn lijf had zitten en dan moest de dag nog beginnen. Daarnaast kampte ik afwisselend of gelijktijdig met, gewrichts-, bot-, zenuw- of spierpijnen, blauwe plekken over mijn lijf van niks, misselijk en/of overgeven, enorme buikkrampen of 'wandelende breinaalden door mijn buik', stijfheid, brain-fog (deze leuke naam ergens gevonden op internet die wel klopt bij hoe een mistige kop voelt ;)).

Het hele aftakelproces van een sportlichaam dat je goed denkt te kennen liet nogal een indruk achter. Van een actief persoon met veel sociale sportieve contacten kon ik ineens helemaal niks en zag ik niemand meer.

Beter worden
In september hoor ik dat ik begin dit jaar de ziekte van Pfeiffer heb gehad. Met een lage weerstand kan deze ziekte nog dieper ingrijpen in je systeem. Ik kan dit beamen! Helaas was mijn lichaam dusdanig verzwakt dat mijn immuunsysteem de klap zelfstandig niet meer te boven kwam. De anti stoffen tegen het virus waren prima in orde, maar ik was nog lang niet beter!

N.a.v. diverse uitslagen werd er eind november een (hopelijk) laatste strijdplan opgesteld door een gespecialiseerd diëtiste en huisarts. Lever en nieren werden in twee weken voorbereid op een zware anti bioticakuur. Die voorbereiding was top, want van de kuur had ik weinig last en ik voel me enorm opknappen. Dit merkt mijn omgeving ook want ik krijg weer praatjes en word her en der weer gesignaleerd ;). De rust is voorbij jongens! haha. Nu volgt een periode van opbouwen van een degelijk immuunsysteem. Dit zal maanden duren, maar zolang het OPbouwen heet teken ik ervoor!

Team
Zoals jullie lezen was de sport dit jaar ver weg van mij. Niet in mijn hart en ziel, want de sport is en blijft mijn passie. Voorlopig zal ik het sporten heel rustig en in de luwte gaan opbouwen. Wat ik ga doen en met welke intensiteit weet ik allemaal nog niet. Dat is niet belangrijk. Gewoon lekker een beetje bewegen en buiten zijn is voor nu al groots vertier!

Ik heb dan ook besloten om dit te doen zonder het goed georganiseerde en gezellige warme nest vol blije triathlonmannen en trouwe supporters. Een lastige beslissing omdat ik het team met zoveel enthousiasme samen met Harry drie jaar geleden heb opgezet.  Het heeft zich zeer positief ontwikkeld tot een mooi team, dat hadden we van te voren niet durven dromen tijdens onze vele 'hardloop-vergaderingen', hé Har? ;). Toch voelt het beter zo. 

Extreem korte afstandloopster (lees: rustig opbouwen)
Van duursporter heb ik mijzelf getransformeerd (in lijf en geest) naar een meer dan beginnend loper. Met halve minuutjes gestart via een programmaatje van MyAsics.nl. In 5 maanden met een ZEEER rustige opbouw naar 5 km toegetraind, de BAV in Baarn. Tijdens de 'trainingen', die ik zeer trouw deed, realiseerde ik me dat dit nu mijn niveau is. Mijn eerste 15 minuten 'duurloop' was één en al euforie over een mooie single track in Zeist. Exact hetzelfde gevoel als mijn eerste 2 uur duurloop in 2007. De beleving... het is precies hetzelfde. Plezier zit niet in afstand. Dat zit in je hoofd!

Dat ik nu beter ga worden is mijn beste prestatie ooit, mijn langste 'race' ooit. Dieper dan het afgelopen jaar heb ik nog nooit hoeven gaan. Ik hoop dat het daar voorlopig ook even bij blijft ;).

Sportieve toekomst?
Voor nu is die heel kort. De sylvestercross (6 km knau) en de florijnwinterloop (5km) lijken me erg leuk om te doen en heerlijk om het jaar mee af te sluiten en in te luiden. Verder heb ik een tacx aangeschaft. Nogal een momentje, want ik rag liever door de sneeuw en blub (hehe). Dat deed ik laatst, maar toen stond ik met lege benen in Leersum, dan is Zeist nog hééél erg ver ;). Op zolder kan ik afstappen wanneer ik wil.

Een voorzichtig doel zou de korte afstand van de Alpe d'Huez triathlon (1.2 - 30 - 7) kunnen zijn. Eén van de mooiere wedstrijden (de Long Distance) die ik gedaan heb. De bergen, fijn Frankrijk, warmte, Lac Verney, de hardlooptrail op 2000 meter hoogte ... daar kan ik wel over dromen... We zien het wel. 'Hoop doet leven' is een waarheid als een bus, maar ik heb zoveel mooie sportieve dingen beleefd de afgelopen jaren, als daar niks meer bij komt heb ik daar ook vrede mee. En verder...  ik heb geen haast. Niet meer.

Ik wens iedereen een sportief, maar bovenal een heel gezond en fit 2011 toe!

Als je het leuk vindt om me te blijven volgen kan je een kijkje nemen op mijn eigen website: www.jantienehannessen.nl

 12 december 2010: 5,2 BAV recreantenloop (1e dame)