Op zaterdag werd het NK cross in Tilburg voor de masters gehouden. Dit jaar was ik een keer niet ziek of op vakantie zodat ik nu eindelijk eens mee kon strijden. Niet dat ik nu kans op een podiumplek zou maken, maar lekker hard crossen over maar 5,6 km is ook wel eens leuk. Maar in de afgelopen week had ik veel trainingsuren achter de kiezen, dus het zou geen taper wedstrijd zijn. Het taperen zou ook niet passen, want ik ben nu mijn basis aan het leggen voor Abu Dhabi op 3 maart.

Het was prachtig weer toen ik naar Tilburg reed. Ik had wel wat gemengde gevoelens. Voor zondag had ik namelijk 4h30 fietsen op mijn programma staan met een weersvoorspelling van windkracht 5 tot 7 met regen. Dus was het beter en leuker geweest om de fietstraining op zaterdag te doen. Maar ja, ik wilde het NK niet laten schieten. De start was pas om 14.40. Ik had tijd genoeg om in te lopen en te genieten van de lopende pupillen. De sfeer was aangenaam. Helaas was ik alleen, want Willem is nog aan het revalideren en herstellen van zijn operatie aan de knie. Hij was verbannen tot de bank met zijn been omhoog en internet.

Eefke Vroemen en Esther Tanck waren er ook. Op de startlijst had ik 25 deelnemers gezien in de dames 40 serie. Uiteindelijk deden er 17 deelnemers mee in mijn categorie. Tijdens het rondje inlopen zag ik iedereen met spikes inlopen. Ik heb geen spikes en wist ook niet of dat wel handig voor mijn instabiele enkels zou zijn. De organisatie had 3 flinke boomstammen neergelegd om het parcours nog meer cross parcours te laten zijn. Handig om even te oefenen en te weten dat je niet door je hoeven moet zakken als je vermoeid bent in de laatste ronde.

Na het startschot knalde het damesveld hard weg. De eerste echte hindernis was een modderkuil waar ik mezelf ongeveer moest laten invallen om vervolgens weer uit te klimmen. De dikke boomstammen konden als een soort horde worden genomen.Na de eerste ronde hoorde ik dat Claudia van Rijn als eerste door kwam. Ik lag in 5e positie in de V40 achter Esther Tanck. Het gaatje met Esther leek iets groter te worden. In de tweede ronde moest ik heel iets gas terugnemen. Het leek wel of ik te hard was gestart. Ik werd eind 2e ronde ingehaald door 2 dames V40 die een flinke hoge adem hadden. Maar op 1 of andere wijze lukte het hen vrij makkelijk om bij mij vandaan te lopen. Blijkbaar zitten er teveel duurkilometers in mij waardoor ik niet 5 km lang in de verzuring kan lopen. Enfin, in de laatste rond lukte het mijn  nog bijna om door mijn enkel te gaan. Het ging net goed en kon ik door rennen. In 23.56 kwam ik als 7e over de streep. Ik voelde  mijn longen toch wel branden en moest ik wel even bijkomen. Echt anders dan een 10 km , triathlon of wat dan ook wat lang is. Een mooie ervaring die zeker voor herhaling vatbaar is.