Het bleek een verwarrende dag te worden. Vrijdagochtend vertrokken voor de gebruikelijke procedure: parcoursverkenning, briefing etc. De mannenwedstrijd stond gepland om 16.45. Vanaf 16.00 kon er ingezwommen worden. Nadat ik in m'n wetsuit gehezen was en het koude water geproefd had, kregen we schrikbarend nieuws te horen. Een stadsbus was op het parcours gekomen en vol in de voetgangersbrug gereden die over het parcours hing. Er stonden een aantal mensen op die brug die daardoor gewond zijn geraakt. Een ETU official (jurylid) was klem komen te zitten tussen de bus en de burg en moest gereanimeerd worden. Onze start moest worden uitgesteld. Misschien wel tot de volgende dag...

Nadat de gewonden naar het ziekenhuis waren afgevoerd en de brug gestut werd kregen wij te horen dat de wedstrijd om 18.30 vervolgd zou worden. Ondertussen het wetsuit uitgetrokken, opnieuw voeding ingenomen en warm gelopen. Het is moeilijk na zo'n gebeurtenis om geconcentreerd te blijven. Maargoed daar had iedereen last van. De zwemproef bestond uit één grote ronde van 750m in een fraai gelegen meer, gevuld met helder blauw water. Er werd in het water gestart en niet vanaf een ponton. Nadat alle atleten één voor één werden voorgesteld stelden deze zich achter een lijn op. Ik was traag weg bij de start en dat resulteerde in een enorm gevecht. Iedereen zat erg dicht op elkaar en de eerste 100m kwam je vooruit door vol te meppen en over mensen heen te zwemmen. Dit heeft me veel kracht en een goede positie gekost. Door de grote ronde vormde het deelnemersveld een lang lint, dat in kleine groepjes brak.
Na een tegenstellend zwemonderdeel (9.30 min, 50sec van snelste zwemmer Thomas Jurgens) als een gek naar de wisselzonde gerend. En na 2,5km vol knallen (met een sliert Belgen in het wiel) op de EPBike made Cervélo S3 vond ik de aansluiting met de tweede groep. Drie kleine groepjes waren bij elkaar gekomen en vormde de achtervolgende groep van 30 atleten. Na één ronde fietsen van 5,2km hadden we iets meer dan 30sec achterstand op de kopgroep van ongeveer 20 atleten. 
Omdat onze groep zo groot was viel het volledig stil, niemand wilde kopwerk doen. Ik voelde me goed en zonder te forceren reed ik alleen(!) weg uit de groep. Ik hoopte dat een paar atleten mee zouden komen. Op een gegeven moment keek ik om en zag ik dat ik in een korte tijd een aardig gat had geslagen. De benen voelde goed en de handen waren onder in de beugel geplaatst; RIJDEN!
Toen sloeg het noodlot toe. In stuurde een bocht in en hoorde een keiharde knal. Het was m'n achterband, klapband. Ik kwam half op mn velg rijdend de bocht uit, de band was van de velg geschoten. Dit betekende einde wedstrijd. Na een hoop gevloek en getier moest ik de wedstrijd na ongeveer 8km fietsen verlaten. Eenmaal teruggekomen bij de wisselzone kwamen de emoties er wel aardig uit. Dit was een kans, ik zat immers goed in de wedstrijd...
De wedstrijd die overigens werd gewonnen door de kersverse Europees Kampioen duathlon (lopen-fietsen-lopen, Limerick 17 april) ;die bleek ook nog eens te kunnen zwemmen. De Italiaan Matthias Steinwandter raffelde de afsluitende 5km hardlopen af in 15.36min. Gevolgd door de Zuid-Afrikaan Wian Sullwald en de Kazach Kirill Uvarov.

Voor mij helaas dus een DNF achter de naam. De komende tijd ga ik me richten op het VWO eindexamen wat maandag 16 mei begint. 22 mei staat het NK Triathlon voor Junioren op de planning en 29 mei een nieuwe ETU Triathlon Junior European Cup in Zwevegem, België. Dit is tevens de tweede kwalificatiewedstrijd. Maar de focus ligt toch meer op het halen van het examen!