| In de hoek waar de klappen vallen.. |
| Geschreven door Olivier Schäffers |
| woensdag, 22 juni 2011 17:25 |
|
De titel is al veelzeggend, het zit dit seizoen nog niet echt mee. Na de opgelopen trainingsachterstand door een knieblessure, begon het seizoen met een lekke band tijdens de eerste ETU cup in Tournai. Tussendoor veel voor het eindexamen moeten werken en dat heeft niet haar vruchten afgeworpen. Ik kreeg het bericht gezakt te zijn en dat betekent dat ik volgend jaar de nog ontbrekende vakken (deelcertificaten) moet halen. Afgelopen zondag stond ook het NK sprint in Groningen op het programma. Ik voelde me de dagen ervoor niet goed maar ben toch gestart, DNF... De laatste dagen liep ik rond met keelpijn, hoofdpijn en vermoeidheid. De lichaamstemperatuur (35.9) en ochtendpols voldeden aan de voorwaarden om te starten. Onderweg naar Groningen zag het weer er nog redelijk veelbelovend uit, maar schijn bedroog. Het kwam op een gegeven moment met bakken uit de lucht en dit bleef onveranderd. Publiek was in geen velden of wegen te bekennen, de finishboog was weggeblazen en het grasveld wat als wisselzone diende was nog net niet ondergelopen. Het weer kenmerkte dit relatief sfeerloze NK. Mezelf toch, enigzins met moeite, opgeladen voor deze wedstrijd. Ik wist dat er bij deze mogelijkheden waren voor een goede klassering. Tevens zou dit mijn eerste NK bij de senioren worden. Aangezien mijn mindere toestand toch op safe gespeeld en vooraf bepaald niet te forceren i.v.m. de aankomende ETU cups in juli. Het zwemmen was een grote driehoek van 750 meter met een strandstart. Na een redelijk goede start zat ik aan de staart van de eerste groep. Na de eerste boei brak het en ontstond er een kopgroep van 5 man. Halverwege het zwemmen kwam ik wat in het gedrang en had ik moeite om te versnellen. Ik merkte dat ik gewoon niet fit was. Ik hield nog net de aansluiting met de tweede groep.  Zwemtijd: 9.27 min. Dat kan in ieder geval harder. Na een stukje strand liep ik de wisselzone binnen en was het zaak snel te wisselen. Dit lukte en na een paar honderd meter flink gas geven op de fiets zat ik in de tweede groep. Vanaf dat moment kan ik me niet zoveel meer herinneren. Het werd zwart voor m'n ogen en ik was genoodzaakt de strijd te staken.  Achteraf bleek dit heel erg zonde. Door een valpartij in de kopgroep kwam alles bij elkaar. Alleen Martijn Dekker (Ned. kampioen Sprint 2010) en Marco van der Stel bleven vooruit. Met een goed looponderdeel was een goede klassering zeker mogelijk geweest. Maarja zoals dit seizoen al blijkt, het zit niet (altijd) mee! |
