| Langzaamaan de weg omhoog op de 10 km van hilversum |
| Geschreven door Rahel Bellinga |
| zondag, 17 april 2011 18:44 |
|
Het Hilversumse 10 km parcours loopt vals op en af, langs mediapark en langs de massage tent van onze hoofdsponsor Velofit. Er waren vele recreatieve varianten te lopen, maar ik liep in wegwedstrijd van KNAU mee. Het was flink warm zodat ik 10 minuten voor de start nog een halve liter sportdrank wegwerkte. Old goodie Nellie Cooman schoot ons van de startlijn weg. Ik was nog niet weg of ik voelde mijn longen al flink branden. Ik vroeg me af wat dit nu weer was. Het was warm en droog. Mijn longen voelde als een beginnende 800 meter longen die me aan mijn baantijd van vroeger deden herinneren. Na een km of 3 leek het gevoel te zijn verdwenen. Mijn benen gingen soepel ondanks de flinke trainingsuren van de afgelopen week. Ik zat in een groepje en er liepen veel dames om mij heen. Dat is wel eens anders. Meestal heb ik overal heren om mij heen. Misschien zegt dat iets over het niveau waar ik nu nog op zit. De km bordjes klopten niet geheel. Maar dat wist ik nog van de voorgaande jaren. Blijkbaar passen ze de kilometer bordjes nooit aan. Ik liep op gevoel en hartslag ontspannen door. De hartslag liep naar zone 4. Dat was lang geleden dat ik zone 4 heb gelopen en dan ook nog 10 km. De eerst 5 km kwam ik door in 20.46 ( er van uitgaande dat het 5 km wel klopt!). Ik was verbaasd want ik zag een klein dik propje voor mij lopen die ik in haalde, maar die op mijn hakken bleef lopen. Vervolgens kwam er een heel klein meisje naast mij lopen van rond de 1 meter 50 en naar schatting 15 jaar. Deze bleef ook naast mij lopen. Nou, mijn geduld werd wel erg op de proef gesteld vandaag. Gewoon stug doorlopen, buikspieren goed aanspannen, hoge knie inzet en lekker uitrollen "bult"af. Nou ja, wat voor bult door moet gaan. Het is een soort aangename flow naar beneden waarbij ik hard ging en ook nog een soort van uitrusten deed. Trouwe Irma stond aan de kant om mij aan te moedigen, en voor Eva met haar dikke buik en Wouter kon ik net even een hand voor opsteken. Ik griste 4 bekertjes water tegelijk om lekker over mijn hoofd en shirt te gooien om verkoeling te krijgen. Het kleine propje en het hele kleine meisje was ik nu vanzelf kwijtgeraakt. Ik had er niets voor hoeven doen, behalve mijn eigen tempo door te lopen. In 42.02 kwam ik over de streep. Hiermee 1e dame V40. Ik ben op de weg terug, maar er is zeker nog werk aan de winkel. Mijn oude niveau is het zeker nog niet. Errug jammer dat we vandaag onze Velofittraithlon kleding nog niet hadden. Want dat was wel leuk geweest om hier in de kleding te lopen en voor de mannen de Velofitkleding op het NK Horst te showen. |












