| Flinke strijd in sterk bezette wedstrijd in Nieuwkoop |
| Geschreven door Rahel Bellinga |
| maandag, 30 mei 2011 11:26 |
|
Met maar liefst 5 Velofitters, Harry, Bart, Bert , Jan en Rahel stonden we aan de start van de 29e editie van Nieuwkoop waarbij 3 km moest worden gezwommen, 82 km gefietst, 20 km gelopen. Omdat de wedstrijd van Stein was weggevallen stond hier een enorm veld met veel goede atleten. De ochtend begon met ijzige koude, donkere lucht, windkracht 5 met een watertemperatuur van 16,1 graden. Dat beloofde een echte triatleten wedstrijd te worden. Niet voor mietjes dus! Voor Bart was het alweer zijn 3e deelname aan Nieuwkoop. Een kleine kijk in de historie leverde de volgende gegevens op; In 2009 een 25e plek, in 2010 een 24e plek, en vandaag een 7e plek overall! Daarnaast een flinke verbetering van zijn tijd. Momenteel traint Bart tegen zijn grenzen hetgeen resulteert in scherper tijden. Of is het toch de andere instelling waarmee Bart zijn races nu afwerkt? Bart trapt nu met fietsen vol gas er tegenaan en kijkt dan met lopen waar "het rode lapje" valt. Deze wedstrijd bleef het "rode lapje" uit. Voor Jan begon het zwemmen heerlijk, vanwege de ruimte die hij om zich heen ervoer. Rahel daarentegen kwam voortdurend schermutselingen om zich heen tegen, van trekken tot onder water geduwd worden tot een zwaaiende Ruud van de Broek, die blijkbaar ook vaak ergens om mij heen had gezwommen (maar ik hem natuurlijk niet gezien had!). Zodra we na het eerste rechte stuk afbogen, werd het duidelijk dat het zwemmen geen appeltje-eitje zou worden. Flinke golven vlogen regelrecht de mond van Rahel in. Daarna volgde een lang stuk tegen de golven in. De boten waren nauwelijks te onderscheiden van de achtergrond met die donkere lucht. De terugweg was ook lastig omdat er minder mensen om je heen zwommen en het navigeren moeilijk was, hetgeen ongetwijfeld in zwabberen heeft geresulteerd. Al zwabberend kwam Jan na 44.30 uit het water en volgde Bart op korte afstand. Jan was redelijk tevreden over zijn zwemtijd, maar Bart was vandaag gewoon erg goed. Hoewel Bart wat minder tevreden was over zijn 45 minuten zwemmen. Harry was de snelste van ons team en kwam na 41 minuten voorin het water uit. Harry had zoveel golfslag niet verwacht, en moest zichzelf wel even herpakken om goed door de golven te komen. Bert viel met zwemmen tegen en kwam na ruim 48 minuten uit het water. Ook hij had problemen met navigeren. Rahel kreeg onderweg nog kramp. De kramp schoot plots in beide bovenbenen. Het voelde alsof Rahel niet meer verder kon zwemmen. Na korte tijd op de rug te hebben gedobberd, probeerde zij opnieuw te ontspannen waarmee gelukkig de kramp verdween. Zij dacht op dat moment echt dat ze de wedstrijd zou moeten staken en in een van de bootjes zou belanden. Gelukkig bleef de kramp in de tweede ronde weg en kon zij na 50 minuten, verkleumd en wel het water uit klimmen. Eenmaal op de fiets kreeg Harry Thomas Naasz al snel in het vizier. Na 8 km werd Thomas Naasz opgerold. De wind was hevig en de snelheden liepen op tot boven de 50 km per uur. Echter Thomas Naasz kwam toch weer langszij bij Harry en die besloot te volgen. Echter, de benen waren nog iets vermoeid van de trainingen van afgelopen week en besloot Harry Thomas alleen verder te laten gaan. Harry had niet meer getaperd voor deze wedstrijd omdat de insteek was er een trainingswedstrijd van te maken voor de Ironman op 10 juli. In de 3e ronde werd Harry gepasseerd door Bart. Ook Bart fietste net iets te hard om te volgen. De inhoud was er voor Harry, maar de benen wilden niet echt. Op de fiets leek het een overlevingsrace tegen de wind in, of flinke wind van de zijkant. Rahel moest flink hangen en had veel moeite om de fiets en het stuur stabiel te houden. Na 20 km kreeg Rahel last van de heup/rug en kon zij haar krachten niet goed kwijt op de fiets. De energie en focus lagen op: hoe blijf ik op de fiets zitten? De hartslag van Rahel op de fiets was dus niet zo hoog ondanks de goede benen die ze had. Ook Jan kende zijn perikelen op de fiets. De linker lies en bilspier pees speelden op en hij moest dit bekopen in de eerste loopronde. Elke stap deed een velle pijn ontvlammen. Jan troostte zich met de gedachte dat de pijn wel zou verdwijnen. De pijn verdween ook maar pas na zo'n 10 km. Tijdens het lopen zag Harry het gat met Bart steeds groter worden. Harry besloot even in te houden om zijn ritme weer op te zoeken. Harry zag Corné Klein aan de kant van weg met kramp staan. Harry dacht nu dat hij eenvoudig de winst de zou kunnen pakken in heren 40 categorie. Maar helaas, Corné herrees nadat hij zich had aangesloten in een groepje en Harry niet meer kon aanpikken. Coach Gerrit probeerde Harry nog op te porren. Maar Harry was gewoon moe! En hij moest Corné met 15 seconden voor laten gaan. Betekent dit voorval terug naar de mental coach ? Of een leermomentje voor Harry? Of was het een wijs besluit? We zullen het nooit weten... Zodra Bart Harry had gepasserd probeerde hij zijn doel 20 minuten per ronde vast te houden. De nieuwe K-swiss kwicky's zorgden voor een ontspannen lichte pas. Uiteindelijk passeerde Bart als 7e overall de finish en Harry 11e, Bert 15e , Jan 25e en Rahel 4e overall.
|
