Zondag was tijd onbelangrijk want de halve marathon liep door de bossen van Soest. Het was genieten om zo'n  wedstrijd door de bossen.te crossen. Ofwel dichtbij huis een "lekker buitenspelen gevoel".

Op verschillende afstanden stonden ook vele andere Pijnenburgers aan de start. Gerrit startte zelfs op de marathonafstand. De marathon was al aan de gang toen de halve marathon werd weggeschoten. Ondanks de hevig regenval van de dagen ervoor viel het parcours best mee. De eerste ronde lag ik direct aan kop en probeerde mijn goede gevoel te zoeken. Een beetje frustrerend voor de marathonlopers om zo hard voorbij gelopen te worden door de fris startende halve marathonlopers. Onderweg verontschuldigde ik mij verschillende malen tegen atleten die alle moeite deden om hun zeilen bij te zetten.

Het tempo ging lekker en ik koerste lekker over de smalle paadjes en bochtjes en heuveltjes van de bossen. Ik had me voorgenomen niet op mijn horloge te kijken en liet ik mij leiden door mijn gevoel. De  eerste ronde was zo voorbij. De tweede ronde begon ook goed. Maar ik wist wel dat ik moest uitkijken voor mijn enkels. Desondanks dat ik zeer oplettend was knakte ik plots hevig in de afdaling door mijn enkel toen ik net even ongelukkig op een boomwortel afzette. Nu liep ik de hele tijd al over de boomwortels, want die kun je toch niet echt mijden in een bos. Maar ja, de spieren, worden dan toch iets vermoeid. En dus hoe goed je dan ook oplet, gebeurde het dan toch. Ik moest stoppen om even en hyperventilatie aanval te couperen en even te wandelen. Kort daarna liep ik eerst nog even mank, maar al vrij snel had ik het ritme en voelde ik de enkel niet meer. Je zou dat misschien het voordeel kunnen noemen wanneer je enkelbanden al zo erg opgerekt zijn, dat je er bijna weer zo mee door kan lopen. Na 1h34.49 kwam ik over de finish en daarmee eerste dame. Maar daarna toch maar even door naar de diepvries om een coldpack op de enkel te leggen.