De zwemloop Amersfoort is een leuke lente wedstrijd vlak bij huis. Het weer kan alle kanten op, maar was vandaag GEWELDIG! Als het even kan meedoen dus, maar op weg naar grotere doelen geen risico nemen voor deze race die al snel intensief wordt door de korte duur. Harry en Bart kwamen om die reden helemaal niet aan de start. Rahel besloot al vooraf na het zwemmen te stoppen. Voor Jan was het een nieuwe test-halte na de CPC om te kijken of de snelheid weer een beetje wilde komen. 

 Na vorig jaar het startnummer te zijn vergeten bij het lopen was Jan in ieder geval scherp op dit soort flaters. Vooraf nog even de snelste tijd hier opgezocht (54.49 in 2007), dat kan net dat beetje extra spirit geven.

Omdat Rahel vorige week erg voortvarend op haar ridley ross gereden had zonder eerst in kleine beetjes te wennen aan haar ross, kreeg ze last van een spier aan de binnenkant van het been. Tijdens het hardlopen werd dit steeds voelbaar. Aangezien Rahel geen enkel risico op aanhoudende blessures wilde, besloot zij alleen voor het zwemmen te gaan.

Zwemmen in het 50m bad is meestal niet erg snel. Met 6 personen in een baan helpt daar niet echt bij. Vooraf probeer je afspraken te maken, maar het realiteitsgehalte was ook dit jaar niet groot. Als er met de stembanden gezwommen mocht worden zou Jan als laatste zijn baan hebben verlaten, in werkelijkheid was alleen Marleen Vos duidelijk sneller. 15.23 stemde tevreden voor een goed vervolg.

Rahel had tijdens de  training geleerd dat meer focus te houden op romp spanning, glijden en de armen toch zo ontspannen mogelijk houden. Dit was dan de uitdaging om tijdens de wedstrijd met alleen zwemonderdeel vol te houden. Op het moment dat het startschot gaat en Rahel volle bak moet, gaan de spieren als het ware op slot doordat ze er teveel spanning op zet in plaats van dat de spanning in de romp gaat zitten.

Het eerste deel van de race lag Rahel voorop in de sliert. Een jongeman lag al ver voor en die heeft ze niet meer gezien. Rahel probeerde vooral de continuiteit te bewaren en te richten op de ontspanning. Dat laatste viel niet mee. Uiteindelijk kwam ze in 16.44 uit het water. Niet tevreden stapte Rahel op de kant. Maar zwemtrainer Freek Jurg die de race gezien had was gelukkig wat positiever ingesteld. Hij kon zien dat haar slag meer continue verliep  en beter gleed dan voorheen duidelijk was dat hij zag dat Rahel de techniek probeerde vast te houden en volgens hem in redelijke mate lukte. Tja, Rahel hoopt dan dat dat vervolgens tot een snellere zwemtijd leidt. Fijn dat er dan nog trainers als Freek zijn die de positieve punten van mijn race zag. 

Kortom: er blijft een flinke uitdaging voor ons verste teamlid om het zwemmen toch nog te optimaliseren. Misschien dat zwemmen daarom wel zo aantrekkelijk blijft. Zwemmen is technisch zo'n moeilijke sport dat dit meer uitdaging biedt om jezelf te verbeteren dan bij het lopen en fietsen.

 Jan was inmiddels, na een snelle wissel, aan het lopen en ingehaald door Robert Mijwaart. Alle benodigdheden waren mee dit jaar zodat na ronde 1 gewoon doorgelopen kon worden, vorig jaar moest hij terug de kleedkamer in.  De heel snelle mannen "lapten" in ronde 3 hoewel het tempo prima was. Waar in de CPC 39.35 nog een hele opgave was werden de 1,6 km lange rondes in Amersfoort met Zwitserse preciesie weggewerkt. 6.30 min in de eerste 3 ronden, daarna versnellen tot +/- 6.15 per ronde. Een billentik voor Peter Denekamp, in training voor de hele op Mallorca en dus goed gezwommen, bij het ingaan van ronde 5, .  In de laatste ronde komt Randy Hendriks voorbij maar Robert Mijwaart weer in zicht. De finish komt na 54.15. Een foutloze race dus en da's prettig hoewel de 4e plek in de H40 uitslag een piepklein smetje was.