De eerste triathlon van het seizoen zit er alweer op. Afgelopen zaterdag in een zonovergoten Breukelen, inmiddels traditie getrouw een kwart afgewerkt. In de afgelopen 5 jaar had ik alleen vorig jaar gemist met de komst van Maud. En toch voelde het dit jaar alsof ik aan de start van een nieuwe race ging staan.

Een beetje onzeker over de huidige vorm. Sinds kort probeer ik mijn trainingsschema's zelf samen te stellen. En dat is niet altijd even makkelijk, gezien het feit dat ik lichtelijk perfectionistisch ben. Gelukkig kan ik putten uit een oneindige bron aan (triathlon)kennis in mijn omgeving.

Samen met Dirk (die uiteindelijk voor de 4de keer met de hoofdprijs er vandoor zou gaan) naar Breukelen toe gefietst. Er is niets beter dan naar een race toe kunnen fietsen, best warming up ever! Gelukkig is het allemaal bekend terrein en zijn we binnen 20 minuten startklaar.

Zoals Dirk al aangaf deze race start eigenlijk op de fiets, afhankelijk van met wie je in een baan bent ingedeeld. Het zwemmen (in een 25m bad met 6 man in 1 baan) ging voor het eerst soepel. De triathleten in mijn baan waren allemaal eerlijk geweest over hun tijden. Na het maken van afspraken hield iedereen zich hier ook aan, dat is best knap aangezien iedereen wil profiteren van elkaar. Met een tijd van 15:28 was ik tevreden, alhoewel ik ook wel graag een keer onder die 15 grens wil duiken. Maar geduld is een schone zaak.

Zelf was ik eigenlijk ook benieuwd naar de vorm van het fietsen. Uit test was gebleken dat ik aan vermogen had ingeleverd, maar hoeveel? Gelukkig is het parcours in Breukelen een prima testomgeving. Lange wegen en weinig bochten met wel een stevige wind. Het lukte net niet om de 40K in 60min af te werken, maar het verval was gelukkig niet groot. En ten opzichte van vorige jaren ook geen groot verschil. Er is nog wel veel werk aan de winkel, dus terug naar schoolbanken en hard trainen. Het lopen is redelijk saai, recht toe rechtaan. Maar prima om op je concurrentie te focussen. Het eindresultaat was weer 1 minuut sneller dan 2 jaar geleden. Alleen zat de winst nu in het looponderdeel. Best bevredigend dus. Maar eerst nu een short weekend met Bert naar Frankfurt. Even weer proeven aan het parcours en de spirit krijgen voor het racen van een hele.

In een geheel nieuw jasje ging 08 september de 30^ste Holland Almere van start. Op de halve gingen Jan en ik van start en dit alles op nieuwe locatie en nieuw parcours. Deelname was eigenlijk een beetje een verkenning van het parcours in het geval ik volgend jaar weer besluit hier op de hele te starten. In the end: mixed feelings...want dit bleek de ultieme kans te zijn om een PR te lopen.

24 kilometer van Wijk bij Duurstede naar Utrecht zwemmen, appeltje eitje voor de zwemmers vandaag!!! Voor de begeleiders (mijn jongste broertje Jesse) een hele zware opgave. Al na 10 minuten begon de ellende en kwam de regen met liters uit de lucht vallen. Gelukkig heeft hij nog 5 uur lang de rit met plezier (en onderkoeld) uitgezeten. Special thanx @Jesse. Uiteraard moesten Hans & ik de klus nog wel klaren.

´Het debuut van Stein en de eredivisie´ OF ´Het debacle van Stein en de eredivisie´. Geen idee welke titel ik aan deze race moet koppelen. Zeer mixed feelings vwb de race. Voor 95% hopeloos gefaald, maar er is ook een luttele hele waardevolle 5% positieve zaken te melden die het waardeloze optreden in Stein de moeite waard hebben gemaakt.

Dit gaat lekker! 6 relatief kleine races in 2012 en alweer 5 podium plaatsen. Dat geeft vertrouwen straks voor het grote werk. Ondanks het feit dat deze afstand vaak betiteld wordt als een kindvriendelijke afstand, is er maar 1 tactiek die werkt om te winnen. En dat is: alleen maar gas geven en geen foutjes maken. Dat houdt in volle bak zwemmen, snelle wissels, maximaal fietsen en sprintend lopen! Op het allerlaatst nog een startbewijs kunnen bemachtigen en in overleg met Guido besloten er een nuttige training van te maken. Dus op de fiets naar Huizen.

Na een 3^de plek 2 jaar geleden achter de gebroerders Strijk en een 1^ste plek in 2011, nu een 2^de plek achter clubgenoot Merijn Ellenkamp. Tevreden?

Zwaar, maar leerzaam! Zwaar omdat de voorbereiding verreweg van ideaal was en leerzaam omdat ik mentaal makkelijk keuzes tijdens de race kon maken.

Na een zwaar weekend (bedankt @Hulkie & Fonzie) was mijn korte-termijn-energiehuishouden al op een laag niveau. Daarnaast kwam ik thuis na een lange dag werken, haasten om Maud op te halen, voeding erin te knallen en vervolgens wachten op A. Daarna racen naar de inschrijving en vervolgens naar de start: kortom niet ideaal! Maar genoeg excuses. Het doel was om mijn tijd van de vorige ZAC te verbeteren en het liefst iets laag in de 36. Dus hard starten en zien waar het eindigt. De eerste kilometer kwam ik nog door in 3:25, K2-K3-K4 in 3:36, daarna liepen de kilometer langzaam op tot 3:45-3:50. Na K4 kon ik half aanhaken aan een groepje, maar het werd zwaar! Wel kon ik heel goed de focus bewaren en de race uitlopen zonder al te veel schade. 37:21 was het resultaat. Tevreden? Absoluut niet, het is weliswaar een moment opname en de randvoorwaarden waren niet optimaal, maar toch! Naderhand wel heerlijk onder handen genomen door Kai van VeloFit. Tegenwoordig staan zij weer op dinsdagavond op de baan na de Hellastraining! Poeh dat scheelt een hoop spierpijn de volgende dag. Bijna nergens meer last van, dus kan ik weer volle bak trainen (als het weer ophoudt met regen) en Maud lekker door blijft slapen.

Alweer de 2^de ½ marathon van 2012 en gelijke een mooi resultaat neergezet obv Peter Vocking, 1:24:19 op een relatief zwaar bosparcours. Daar waar ik in Egmond te weinig kracht had om de laatste 5K nog 100% te geven, ging het nu super.