|
Geschreven door Bart in't Velt
|
|
maandag, 13 juni 2011 21:26 |
|
Eindelijk 1ste… de stijgende lijn heb ik gelukkig kunnen doorzetten. Na in 2008 11de, 2009 6de en 2010 3de overall nu het hoogsthaalbare kunnen veroveren. Naast de stijgende lijn in de positie, heb ik ook elk jaar gemiddeld 2 minuten snellere eindtijd neergezet. Aan het begin van het seizoen was ik wel benieuwd of ik nog in staat was om tijden te verbeteren en blijkbaar heb ik mijn grenzen nog niet bereikt.
Door het ontbreken van de fam Strijk op deze afstand had ik 201 ontvangen. Lichte druk natuurlijk omdat er dan echt van je verwacht wordt dat je hard gaat. Met een OD op zaterdag in Huizen in de benen toch wel met vertrouwen en zin lekker gefietst naar Woerden. Dat blijft een gouden combinatie voor mij als voorbereiding op een korte afstand; een uur infietsen icm een uur rust en dan direct de start! (Zo ook dit jaar in Breukelen, Krimpenerwaard, Ter Aar, Huizen en nu ook Woerden dus).Na de warmingup het nieuwe chaotische parc fermee verkent. Super leuk was natuurlijk dat er wel 50 Hellassers rondliepen voor mijn gevoel. Het was echt een thuiswedstrijd met alleen maar bekenden overal. Zelfs Anja was speciaal naar Woerden gekomen samen met een vriendin Minke (+ haar ouders, waarvoor dank voor het lange wachten in de regen voor het maken van de podiumfoto). Dus nu moest ik echt mijn best doen! Ik had me voorgenomen om hard te starten met zwemmen (als voorbereiding op Regensburg later dit jaar) en dan weer benen opzoeken. In Huizen had ik mezelf ook gedwongen zo lang mogelijk bij iemand te blijven zwemmen die net iets te hard ging. Tot het keerpunt ging het OK, daarna moest ik wel echt lossen maar kwam toch nog als 13de uit het water (dat komt ook niet vaak voor), na een snelle wissel in de achtervolging op de koplopers. Wel enigszins duizelig van het harde zwemmen en waakzaam voo0r de gladde wegen in centrum van Woerden vol gas gegeven op de rechte stukken naar Kamerik. Mijn bovenbenen waren wel redelijk aan het leeglopen (wrs nog van Huizen) en voelde het echt branden. Toch wist ik wel dat hier de winst behaald moest worden. Met 40,5 km/u gemiddeld fiets ik na 28 minuten als eerste het parc fermee in. Met mijn nieuwe wisseltechniek voor het aantrekken van mijn schoenen kan ik wel direct tempo maken, maar gaat wel zwaar! Gelukkig is het maar 5K en ken ik het parcours inmiddels op mijn duimpje. Blijf me toch wel verbazen dat de meeste triatleten niet voor de kortste weg op het parcours kiezen. Dat scheelt toch weer enkele meters. Met een mooie rook gordijn op de finish kom ik dan als eerste binnen...eindelijk!
|
