Top 10 in Oud Gastel

De triathlon van Oud Gastel bestaat voor het 25ste jaar en het was een 1/3e triathlon. (1.3 km zwemmen, 60 km fietsen (3 rondjes) en 14km lopen(2x heen en weer)). Ik deed daar voor de eerste keer mee en het was wel weer eens leuk om niet alles van te voren al te weten. Zoals waar de wisselzones zijn, hoe het fietsparcours loopt en wie er meestal mee doen.  Het bleek een hele mooie wedstrijd te zijn, waar ik zeker nog eens terug ga komen.

De zwemstart lag een kilometertje uit het centrum en het grappige aan het parc fermee voor de wissel fietsen-lopen was dat je gewoon ergens langs de kant van het hek je loopschoenen mocht neerzetten. Geen ge-ren met fietsen aan de hand, maar direct weghangen en je fiets wordt daarna weggesluisd door vrijwilligers. Wel even goed zoeken naar je schoenen.

Maar eerst het zwemmen. In een kanaaltje, breed genoeg, 650 meter wegzwemmen om een bootje en weer terug. De snelle zwemmers begonnen allemaal uiterst rechts, ik koos voor het midden en na een vlotte start sloot ik na 200meter rond de 10e plek in de groep van plek 3 t/m 15 aan. De groep schoof toch langzaam bij me vandaan en vanaf het keerpunt kon ik wel bij Cora Vlot en Rick Verbree in de voeten aanklampen. Zo rond de 20e plek het water uit en bij het uitdoen van mijn wetsuit meteen weer iets nieuws. Van mijn startnummerelastiek was een veiligheidsspeld tijdens het zwemmen open gegaan en aan mijn wetsuit blijven haken. Gelukkig dus in het pak en niet als een vishaak in mijn vel, maar nu was mijn startnummer halflos en hing er een wetsuit aan.

Na wat kort onthaken en vastspelden was dit euvel weer verholpen en kon ik kijken wat het fietsparcours bracht. Het fietsen begon wel lekker en ik haalde al rap een aantal mannen en vrouwen in.
ik was blij dat ik de meeste wel herkende, wat voor mij betekent dat ik niet zo belabberd als in Nieuwkoop had gezwommen. Tot bijna het eind van de eerste ronde ging het voorspoedig, maar bij een heel erg slechte gestuurde bocht van een dijkje af kwam Pim Veeger mij lachend voorbij en was het gedaan met de opmars,. Ik dacht nog dan fiets ik maar gewoon met hem mee, maar in de dorpsstraten van Oud Gastel had hij me al afgeschud en vanaf toen werd het een beetje jo-jo achtig fietsen. Aanzetten op de rechte stukken weer voorbij gestoken worden bij een aantal bochten door aanklampers en weer terug voorbijsteken op de rechte wegen. Stefan van Namen stak me in de tweede ronde ook nog echt voorbij en hem zag ik fietsend ook niet meer terug. Mijn cruise snelheid liep ook iedere ronde wat terug, maar gezien mijn trainingsomvang was ik allang blij dat ik wind mee gewoon lekker boven de 40 reed.

Rond plekje 15 melde ik mij met een groepje van 5 man bij de loopschoenen en al gauw liep ik ze er allemaal af. Binnen 500 meter werd ik echter zelf voorbij gelopen door ene Joost Bokkers die even kwam kijken of ik niet Jan Stehouwer was. Want die kende hij wel en die heeft natuurlijk ook zo'n pakje als ik aan.

Ik vertelde hem dat Jan de marathon van Amersfoort gelopen had en dan hoeft je je natuurlijk niet verder te verontschuldigen dat hij er dan niet is. Tijdens dit korte praatje pikte ik zijn ritme op en liep warempel weer zo bij hem vandaan. Stukje verder komt het loopparcours langs de brug van de zwemstart en zie ik de koplopers me tegemoet lopen. Sven Strijk met daarachter Gerbert van den Biggelaar.

Wat is zo'n heen en weer loopparcours toch leuk, je ziet iedereen die voor je zit voorbij komen en kan zo mooi de wedstrijd volgen terwijl je zelf meedoet. De een na de ander komt voorbij en na het eerste keerpunt schat ik in dat Stefan van Namen en Pim Veeger inhalen zo ongeveer het maximaal haalbare is en dat wordt dus mijn plan.

Er zitten nog een aantal lopers tussen maar die zitten niet meer ver voor mij. Bij de doorkomst na 7km klok ik mijn achterstand op het duo van iets meer dan een minuut. Dus als dat minder dan 30 seconden is bij het laatste keerpunt heb ik goede kans. De jacht wordt doorgezet en bij de zwemstartbrug klok ik Pim op 30 seconden, Stefan loopt nu ruim verder voor hem. Vlak voor het keerpunt heb ik hem en kom ik Stefan tegen. 14 seconden tot ik bij het keerpunt ben (x2=28sec), dus binnen de halve minuut! Hij heeft mij natuurlijk nu ook gezien maar ik loop in. Dat inlopen stagneert dan toch in de volgende kilometers tot zo'n 20 seconden en mijn hardlopen wordt voelbaar minder. Ik voel de afstand nu toch echt in mijn benen. Plots komt Leon van der Wilde mij weer terug voorbij steken. Aanpikken zit er echt niet in en Stefan loopt ook uit. Ik doe heel erg mijn best om nog enigszins vlot te blijven rennen en niet nog meer lopers terug te laten komen totdat ik over de finish ben. Als dit dan lukt ben ik erg blij.