Door kou, sneeuw en gladheid: De Halve van Egmond afgelast, de week erna de BAV loop in Baarn afgelast. Hierdoor ontstond er behoefte aan een nieuwe cross, waar de triatleten konden strijden om punten voor de wintercup. En deze ging met sneeuw en kou gewoon door. De Randwal cross van Triathlon vereniging de Schieter!

Onder de deelnemers 3 tri-teamers: Jan, Guido en uitzetter van het parcours Gerrit. Dit was niet zomaar een cross, maar eentje met hoogteverschil, mul zand, atb paden en een tiental boomstammen dwars over het pad, met dank aan de houthakkers. Door de sneeuw was de route eigenlijk niet zo eenvoudig te volgen en werd deze met heel veel plastic hoedjes uitgezet. Er waren oranje, blauwe, groene en witte hoedjes.

Na de ochtend zwemtraining o.l.v. Iwan was er niet super veel tijd om de route uit te zetten omdat deze nog voor het eind van de ochtend zou starten. De eerste kilometer was voortreffelijk aangegeven met om de 15 meter een markering, daarna werd het wat zuiniger aan doen. Pim, Jan en Guido hadden mij snel opgespoord en ze verkenden rustig verder de route zoals die werd uitgezet. "Die witte die kun je niet zien hoor" was het behulpzame advies van wandelaars tijdens het uitzetten van de route. Jan en Guido waren behulpzaam met het maken van sneeuwpopjes met een hoedje en het aangeven van de verwachte looprichting bij kruispunten. Net voor de verwachte starttijd waren we weer terug om het rondje van 2.8 km 1, 2 of 3 x in wedstrijd verband te gaan lopen.

Kersvers "Soester sportvrijwilliger van het Jaar" Kees Rietveld hanteerde de startfluit en de cross begon. Ik ging meteen op kop zodat iedereen in ieder geval achter me aan goed zou kunnen lopen. Bij het nog even gauw verleggen van een hoedje na de eerste kilometer kwam Guido op kop Jan erachter. Zij hadden het rondje al verkend dus ik kon nog een beetje op de beste positie en zichtbaarheid van de pionnetjes letten. We liepen lekker door en het was af en toe net een oriënteringsloop. Na doorkomst van de eerste ronde kwamen we 3 dames (Petra, Jacoline en Annemarie) in tegenovergestelde richting tegen. Die hadden dus een hoedje gemist. Niets meer aan te doen. Na de boomstammen sectie was het in het mulle zand tijd om als eerste bij het paadje over de Randwal te komen. Ik kon Guido en Jan voorbij en zette eventjes door. Op en neer, bukken, scherp naar links, omhoog... prachtig stukje in dit bos bij Soest. 

Ik bleef lekker doorgaan en had een klein gaatje. Stukje mul zand, heuveltje, scherp naar rechts, klein paadje, heuveltje en dan een stuk bospad. Daarna over een paadje door een heideveld flauw bultje af. Jan kwam sterk opzetten en ging me 300 meter voor de doorkomst van rondje 2 voorbij. Hij finishte bij de tent van Ed. Helaas geen rondje 3 meer voor hem en Guido, want zij moesten weer tijdig terug. Overgebleven probeerde ik dan toch het tempo vast te houden en te genieten van het rondje, want als je er zelf al geen plezier aan zou beleven. Onderweg zag ik bij een lus in het parcours gelukkig Huub ook nog, dus die liep ook goed. Na 36 minuten was ik klaar en was het wachten op de rest van de deelnemers. In plukjes of alleen kwamen ze binnen en ik vreesde de teleurgestelde lopers over de moeilijk te volgen route. 

Maar niets van dat al. Of het nu kwam door de schoonheid van het bos, de idyllische sneeuw, de koeken warme koffie en thee bij de finish, de aandacht van de meegekomen toeschouwers of de voldane vermoeidheid van de inspanning, iedereen had genoten.