Net in de categorie H40 en meteen raak:  Zilveren medaille op het NK ofroad duathlon in Etten-Leur.

Redelijk vooraan staan bij de start en op je allerhardst weg, zo gaat dat ongeveer, eerst 1 ronde van 6,5km over het latere ATB parcours. Na 100 meter lig ik rond de 25e plek en duiken we het bos in. Ik loop niet super maar na de helft kan ik toch nog een beetje terug naar voren komen. 19e roept Jantiene me toe met een clubje van 3 mensen voor me. Het gaat dus nog wel redelijk. Harry volgt ook goed. Het is helemaal niet koud, misschien ook wel omdat ik bij de lastige keuze: wat trekken we aan? Nog gauw gekozen had voor het windbreker jasje, die bij temperaturen onder nul goed is, maar nu rond de dooi eigenlijk niet nodig is. Nog goed kom ik de wissel in en begin aan het ATB'en al gauw komen de net ingehaalde lopers mij weer op de ATB voorbij en weet ik wat voor een dag het gaat worden. Zo goed mogelijk het ATB'en doorkomen en dan kijken of ik nog iets kan doen op de afsluitende run.

Bij het heen en weer stuk door het wieland zie ik dat Harry een meter of honderd achter me zit. Die komt me dus nog wel voorbij. Net zoals anderen die me voorbij komen. Bij rondje 2 zie ik Harry op 50 meter, dat valt dus mee dacht ik en ik klamp me vast aan de duathlon regel dat iedereen die pas in de 3e ronde van het fietsen voorbijkomt, bij de afsluitende run weer kan worden ingehaald. Harry was eigenlijk al bij me, maar was door een glijpartij 50 meter achterop geraakt. In de 3e ronde begin ik te merken dat ik wel wat vocht kan gebruiken, maar koude drank die op je maag slaat wilde ik niet mee, dus dat nog even doorzetten.

Na 1 km in de 3e ronde komt Harry mij dan echt voorbij, ik kan hem zowaar nog een km volgen en bij wat bochtjes en moddergeulen rijdt hij weg. Het beste is er echt af, maar de bevrijdende laatste run komt eraan. Ik zie Harry zo'n honderd meter voor me en met een man of vijf tussen ons in. Ik doe mijn best maar kom er niet bij. Ik probeer wel de "oud" uitziende mensen in te halen, en kom zo'n 30 seconden na Harry op bij de finish. Na het drinken van een paar flesjes sportdrank kom ik weer helemaal bij.

Al gauw komt de prijsuitreikeing. De eerste 15 overall gaan voor de geldprijzen, en daar zie ik geen H40 bij. Nu de prijsuitreiking van de medaille winnaars NK 24, dezelfde gezichten. Dan de H40: 3e Gerry van Helmond, 2e Gerrit Heusinkveld!, 1e Martin Veenhuizen. Het hoeft dus niet altijd een goede wedstrijd te zijn om een mooi resultaat te halen. Als je maar doorgaat.