Clubwedstrijd Triathlon vereniging De Schieter

Alles wat ik nu aan sport doe staat in het teken van de Ironman op 9 oktober 2010 in Kona Hawaii. Zo ook het clubwedstrijdje wat ik plaats als Road to Kona week 5 (nog 10 te gaan).

Wat doe je nu na een hele triathlon als je weet dat je naar Hawaii gaat? Eerst wil je natuurlijk weten hoe zwaar je eigenlijk te leiden hebt gehad en of je er heelhuids uit gekomen bent.

Om te beginnen op dinsdag op de fiets naar het werk is altijd een goed plan en het voelt ook al goed. Toen op donderdag voorzichtig wat gelopen bij het training geven bij Pijnenburg. Op vrijdag rustig 140km gefietst via Bussum naar Lochem. En op zaterdag de triathlon van Holten bekeken en mijn zus Josephine gecoached. Zondag  de zwemtraining gevolgd. Dit alles ging zonder problemen, al was er wel vermoeidheid bij het lang vasthouden van dezelfde positie tijdens het fietsen.

Om nu in oktober weer goed te zijn leek het mij verstandig om nu niet door te trainen maar even een echte break in de training in te lassen. Hierdoor hoop ik niet het gevoel te krijgen dat het seizoen zo lang duurt, maar juist vanuit een mooie basis weer lekker te kunnen opbouwen. De 2^e week  ging nog rustig met niet te lang hardlopen en 1x1000 meter, op en neer naar het werk fietsen en  de zwemtrainingen volgen.

Twee weken niet trainen maar op vakantie wandelen en 2x een naar een eilandje en terug zwemmen in een meer.

 Weer voorzichting beginnen met een beetje lopen (korter dan 45 min), de zwemtraining  weer oppakken en ook maar eens weer gaan fietsen als het mooi droog weer wordt.

Op het programma staat het eerste kleine evenement sinds Frankfurt. Een hardloopwedstrijdje van 30 minuten plus 1 ronde over het zware gedeelte van het Sylvestercross parcours de Lange Duinen in Soest met een stukje fietspad in een rondje van ca. 650 meter.

Van het tri team staan Jan Stehouwer, Harry Sikkema en ik aan de start. Verder in de triathlonwereld nog nationaal bekende cracks als Huub Stammes, Coen Weerkamp, Olivier Schäffers en Rahel Bellinga.

Na een verkenningsrondje is duidelijk dat het een loodzwaar parcours is, 200 meter fietspad en 400 meter zand, zou afgekeurd worden voor een KNAU cross.  En olv van spreekbuis Huub gaat er een gedeelte duinen uit en komen er strookjes met  grasbegroeide duinen erin. Nu is het iets van 200m fietspad, 150m hei/gras 300m zand met 2x een heuvel .

Het is vrij warm, het zand is mul en de strookjes niet zand zit vol kuilen. De meesten zijn van plan rustig aan te doen.  Bij de start gaat alleen Jan vlot weg, Coen volgt op enige afstand en ik start midden in het groepje van een man of 15. Het tempo ligt schijnbaar niet hoog en het lijkt mij een goed plan om met Jan mee weg te sluipen en zo vanuit gunstige positie de race te vervolgen.

De eerste ronde gaat in 2:30 dat worden er dus 12 zegt Jan. Op het stukje fietspad besluit ik het tempo vast te houden om de lopers achter ons licht op achterstand te houden. Mijn hoop is een gaatje in het begin van de wedstrijd te slaan zodat de anderen geen zin hebben om zich heel erg in te spannen om het gat dicht te lopen. Zo kan ik dan beheerst kijken hoe het mijn lopen gaat. De tweede doorkomst gaat in iets van 2:35. Tempo vast houden en het gaatje is er. Nu probeer ik de rondjes toch in ongeveer het zelfde tempo te blijven lopen, maar echt constante snelheid tijdens het rondje zit er niet in. Na een aantal ronden is het overduidelijk dat iedereen in zijn eigen tempo loopt en dat het sowieso knap is om dit een half uur vol te houden. Ik ben zelf dan ook zeer tevreden dat ik iedere keer op het fietspad er weer vaart in krijg. Na 11 rondjes kom ik door in 31:30 en mag ik de laatste ronde afleggen. In iets meer dan 34 minuten ben ik klaar. Harry en Jan worden 2 en 3.

Traditiegetrouw is er weer koek en koffie verzorgd door Ed en na afloop wandelen we terug naar het clubhuis van Pijnenburg. Het lopen gaat weer goed, op naar het fietsen.

Volledige uitslag op http://www.schieter.nl/