Eupen, Belgie 3 augustus 2008.

Mooie wedstrijd daar in Eupen, meer kan ik er eigenlijk niet van zeggen.
Zoals zal blijken uit dit verslag was dit geen wedstrijd om over naar huis te schrijven, maar ik heb wel enorm genoten. Na een aantal geslaagde trainingen wilde ik graag weer eens een triathlonnetje doen nu ik weer heelhuids kon zwemmen, fietsen en hardlopen na de schuiver met de fiets tijdens de halve triathlon in Kruiningen.

Diverse mensen die ik ken gingen meedoen in Eupen en ik raakte langzaam enthousiast voor deze wedstrijd.
2 augustus was mijn geplande vertrekdatum voor vakantie in Frankrijk. Eupen is op zondag 3 augustus, dus het ligt eigenlijk mooi op de route. Het is een halve triathlon, die vind ik bovendien leuker om te doen dan kwartjes al kom ik minder goed voor de dag op heuvelachtige parcoursen (geef mij maar een mooie rechte polderdijk met veel wind).

Met Harry op de dinsdag voor de wedstrijd een stukje tijdrit training gedaan (werd iets korter dan gepland). Hij had ook nog wel wieltjes die ik kon gebruiken. Mijn velgen zijn bijna op en remmen slecht, bovendien rem ik zelf ook nog eens slecht, maar met zijn wielen durf ik best door de heuveltjes te fietsen. Na deze training wist ik het zeker ik ga meedoen. 's avonds via internet vlak voor de sluiting ingeschreven. Nu dus nog gauw de puntjes op de i trainen.
Woensdag lekker hardgelopen en gezwommen, donderdag mooie heuvelfietstraining gedaan met collega Bart, die ook in Eupen mee ging doen. Vrijdag vrij om nog een beetje los te lopen en het materiaal in orde te brengen (wieltjes ophalen bij Harry) was het plan.
In de nacht van Donderdag op vrijdag om 2:20 wakker geworden door 2 honden die bij ons in de tuin 1 van onze konijnen aan het doodbijten waren. Dit was het weekend ervoor ook al gebeurd, maar toen dacht ik nog dat het een incident was. Vol adrenaline de honden verjaagd en de straat op, het overlevende konijn veilig in zijn nachthok gedaan.
De volgende dag, deels samen met een vriend, van 9:00 t/m 23:00 uur bezig geweest om een nieuwe afgesloten overdekte konijnenren te maken zodat de honden bij terugkeer niet onze survivor zouden afmaken terwijl de buurvrouw er voor zou gaan zorgen. Tijdens de kluspartij haalde ik met een oude garage deur m'n scheenbeen open, maar niet erg genoeg om niet meer mee te doen. 's nachts nog gauw m'n materiaal in orde gemaakt (nieuwe bandjes, tandje 23 erop enzo) en de volgende dag klaar voor vertrek. Kan ook zonder wieltjes van Harry.

Zaterdag gezellig naar een hotelletje 10km van Eupen, ideaal. Ik had alleen een doof gevoel in m'n 3e en 4e teen verder voelde ik me goed. Bij aankomst werd het in de aangrenzende locatie behoorlijk druk met bruiloftsgasten en het werd daar een luidruchtig feest tot diep in de nacht. De achterband was ook lek, dus nog even verwisseld. Na toch nog wat nachtrust, werd het plan om met het hele gezin naar de start te gaan omgezet in dat ik op de fiets ga zodat de kinderen nog even kunnen slapen. 10:00 uur is de start, 10km verderop, dus om 8:30 vertrek ik Op de fiets naar Eupen. In Eupen aangekomen een beetje links aanhouden en daar zal dat stuwmeer wel zijn, na wat fikse klimmetjes blijkt ik niet precies goed te zitten, en langzaam stijgt de spanning, het zal toch niet zo zijn dat ik loop te dolen en de start ga missen? Gelukkig komt er een brommertje mij tegemoet die toeroept dat ik vast de andere kant op moet. Ik probeer 'm te volgen maar verlies 'm snel uit het oog ik kom aan bij een grote weg Links of rechts af? Ik kies toch voor links en na een klim van een km of 2 kom ik eindelijk om 9:30 bij het stuwmeer aan en vertrouw op mijn routine om op tijd aan de start te kunnen staan.

Naar het inschrijfbureau aan de andere kant van de stuwdam fietsen, stickers plakken, startnummer aan startelastiek spelden, chip had ik al omgedaan. Naar T2 om de hardloopschoenen klaar te zetten en gelletje erbij leggen. He, geen voeding meegenomen, ligt nog in de auto bij het hotel, dan maar zonder. Gauw terug over de stuwdam naar T1 om de fiets in te checken en wetsuit aan te doen. "8 minuten voor de start" klinkt het. Ruim op tijd ben ik dus klaar, babbel nog wat met Schieterlid Petra, collega Bart en oud trainingsmaatje Eddy en loopvriendje Laurens die ook allemaal meedoen. Laurens heeft nog wel een powerbar over, dus wij naar zijn tas reep ophalen, ik naar mijn fiets, reep opplakken en klaar.
Fietsen overleef ik nu dus ook wel weer. Dan eindelijk de race. 1 driehoek (2.5k) zwemmen, 4 rondes (19k) fietsen, 3 rondes (7k) hardlopen. Na het keerpunt ga ik genieten zeg ik tegen Laurens. Met de start weet je nooit hoe het gaat.

Ik zwem samen met Bart uiterst links naar de startlijn om uit de drukte te blijven om lekker ongehinderd te kunnen zwemmen. 
Na 50 meter zwemmen lig ik achter 2 andere zwemmers en het gaat heerlijk ik geniet nu al. Ze zwemmen langzaam bij me weg, maar ik blijf mijn eigen lijn volgen richting de boei op 1km. Volledig uit de drukte kom ik bij de boei aan ik zie een zwemmer rechts naast me, dat word dus de buitenbocht nemen, de boei om en verder zwemmen. Hierbij krijg ik alsnog een flinke klap op mijn gezicht en ik voel dat mijn lip dik word. Lekker genieten na het keerpunt had ik me anders voorgesteld.
De rest van het zwemmen heb ik van niemand last. Mijn volgende focus wordt het uittrekken van het wetsuit.
Vlak voor het aan land gaan een flinke golf met water via mijn hals naar binnen laten en zo snel mogelijk dat ding uit voor dat het om mijn enkels opgestroopt blijft hangen.
Plan gaat goed bij de eerste stang van het fietsenrek houvast gezocht en hup wetsuit uit. Doorrennen naar de fiets, spullen netjes opbergen en wegwezen.

Na 45 minuten zit ik op de fiets, toch zeker zo'n 5 minuten meer dan verwacht. Blijkbaar een lang zwemparcours is mijn conclusie. Tik tik tik hoor ik bij iedere pedaalslag, mijn cadanssensor is van mijn trapper afgezakt en loopt aan. Ik denk nog even aan Pim van den Bos die bij het rechtzetten van zijn sensor tijdens een NK (1994?) zijn hand hierbij in het voorwiel stopte en over de kop sloeg, maar dapper als ik ben durf ik al fietsend wel aan mijn trapper te zitten, magneetje weggeduwd en het gaat weer.
Iwan (Schieter trainer) staat ook langs de kant te roepen en Annemarie en de kinderen ook al.
Daar word je blij van. het fietsen: In het begin haal ik nog wat mensen in maar zodra er een wat langere klim begint komen er wat mannetjes voorbij, ik kan ze eigenlijk best volgen, maar bij de afdalingen zijn ze heel snel weg en komen er ook veel nieuwe mannetjes voorbij. Ik merk dat ik bult af nog geen 40 fiets, en bult op ook niet en zie al gauw een gemiddelde van 32 na 1 ronde, blijkbaar een langzaam parcour is mijn conclusie, de 2e ronde gaat in dezelfde tijd als de 1e de 3e probeer ik bij te blijven in de afdaling en in de 4e lukt het me om mensen bij te blijven in de afdaling. Mijn fietstijd zal iets van 2:20 worden bereken ik, dus met lopen kan het nog 4:20 worden.

Ik doe bij de wissel toch mijn sokjes maar aan, dan maar een iets langzamere wissel, maar met m'n dove tenen wil ik geen blaren. Ik ren naar de uitgang van T2 en wordt tegen gehouden: tijdstraf 2 minuten, in de sin bin.
Waarom dan? Zwemmen met startnummer om. Ja dat klopt dus ik ga zitten. Dat mag nooit in Belgie weet de man naast me die wacht op zijn estafette maatje. En zo beleef ik weer eens een ouderwets lange wissel. Na de 2 minuten ga ik dan maar extra hard lopen. Luc van lierde liep ook zo naar de zege in Hawaii (altijd positief denken). Ik ren vrij hard weg en voel al direct dat hardlopen er niet in zit. Ik doe eigenlijk de hele wedstrijd al op een trainings tempo en mijn benen zijn gewoon moe na het fietsen, ik hou het nog 3km vol totdat het bult op gaat, dan gaat de vaart eruit en is het maar gewoon finishen geworden.

In mijn laatste ronde komt nr 1 me voorbij, nr2, nr3, nr4 en dan met nog minder dan 2km te gaan Eddy Lamers. He Eddy je loopt in op nr 4! Kom op gaan we hem pakken. Ik versnel en loop samen met Eddy op tot by nr4. Helaas is de laatste 500m steil bult op en mislukt de aanval. Eddy gaat naar de finish en ik heb weer energie voor 3km. Het laatste stuk gaat weer traag en mijn laatste 500m is ruim langzamer dan het rondje ervoor.  Na 4:40 finish ik (als 51e).  In de finishkooi is er eten en drinken in overvloed. Colega Bart finished vlak achter me in 4:43. Petra kreeg ook als 1 van de 3 deelnemers (v/d 300) tijdstraf voor het ongeoorloofd zwemmen met startnummer. Eddy gaat bij de elite meedoen bij de WK in Almere, Laurens was nog aan het rennen toen ik wegging.

En ik,  ik ging op vakantie en ben weer triatleet.