Trainingswedstrijd van Gerrit in Amersfoort om het in het rood lopen af te leren.

Ik wilde nog eigenlijk een test doen op de halve om mijn voorspelling van mijn marathontijd wat te vergemakkelijken. Dus gewoon naar de zwemtraining geweest en lekker uit gezwommen. Met Jan nog even doorgesproken dat ik mijn tempotraining voor deze week wel gehad had en dat het riskeren van een vervelende blessure niet verstandig was. Rustig trainen op trainingsschoen was het advies. Op een of andere manier kon ik het niet laten, en dus trok ik met enkel trainingsschoenen in de rugzak op de fiets naar Amersfoort (Hoogland).

Niet topfit een Halve lopen leek me een mooie simulatie voor de tweede helft van de Marathon. Je verzint toch wat om met goede gemoedsrust aan een wedstrijd mee te doen. Op tijd opstellen en een mooie plek op de tweede rij uitgezocht en met een daverende kanonsknal werden we weggeschoten.

Meteen was er een groep van zo'n 10 man die duidelijk te hard voor mij gingen (Aart Stigter, Niels de Bruijn, Neal Strik e.d.) en samen met nog iemand waren we de eerste achtervolgers. De 1e km ging in 3:35 Hartslag 163 perect. De tweede km ging in 2:00! De Motorrijder op kop had een bruggetje te vroeg genomen en ik had dus een mooie eindtijd in het verschiet.

Ik moest mijn maatje echter wel laten gaan om me niet over de kop te lopen. Ondertussen begonnen er al mensen uit de kopgroep terug te vallen dus ik had mooie richtpunten. Bij km 6 had ik er ook 1 opgeraapt en m'n maatje van eerst liep 15 meter voor mij. Bij km 8 nog steeds en ik dacht "we kunnen beter samen lopen dan houden we het tempo beter vast." De km's gingen toen nog in 3:38. Na een 3:33 was ik erbij, en wist hij me te vertellen dat het hem na een blessure te hard ging, en ik liep eenzaam verder. Toen wist ik dus eigenlijk al dat de rest van de wedstrijd minder zou gaan want ik had geen enkel voordeel van mijn versnelling.

 Zo lang mogenlijk bleef ik stevig doorrennen en mijn hartslag in de gaten houden, 171 niet verkeerd maar nog net iets te vroeg zo hoog. De km tijd begon vanaf km 14 te stijgen naar 3:48 en na nog zo een kwam mijn maatje er weer bij. "Valt niet mee he?" waren zijn troostende woorden voor het afzien wat mij te wachten stond. Bij km 17 moest ik hem laten gaan en toen was de pijp leeg. 18,19,20 en 21 gingen allemaal in ongeveer 4:40 met hartslagen rond de 153. En de hardlopers (ook de wegvallers uit de kopgroep) kwamen me in meerdere paartjes van 2 voorbij. Geluk dat de halve zo kort was en lijkt 1:18:55 nog een acceptablele tijd. 

Na deze actie neem ik me voor om tijdens de komende Marathon geen moment te vroeg even iets te hard te lopen, want waarschijnlijk krijg ik het met minuten om de oren weer terug.  Voorspelling eindtijd New York: 2:42