| Eindelijk nieuw PR op de halve van Egmond |
| Geschreven door Harry Sikkema |
| zondag, 11 januari 2009 18:51 |
|
Ik had er zin in! Een mooie halve marathon deels door het zand van het strand van Egmond. Samen met Jantiene en Remco zaten we in een grappig huisje vlak bij de start dus alles helemaal goed geregeld weer. Helaas ging ik dit jaar niet voor het combi klassement. De Egmond Pier Egmond MTB race die op de zaterdag wordt verreden, was nog iets te vroeg voor mijn net genezen sleutelbeen. En aangezien er nog wel eens een valpartijtje is tijdens deze pittige mountainbike tocht over het strand liet ik verstek gaan. Maar nu had ik wel kans om de andere kanjers van het team Jan en Jantiene en de gastrijders Remco, Coen, Corazon, Bart, Eric en Marcel aan te moedigen. Dus trokken Martine en ik warm aangekleed en met het fototoestel in de aanslag erop uit om op zaterdag de MTB-ers aan te sporen en vast te leggen op de gevoelige plaat. Hoe het ze is vergaan schrijven ze vast in de eigen blogjes. Ik vond het leuk om samen met Martine een keer aan de kant te staan en relaxed naar een startvak met gespannen koppies te kijken. Maar eerlijk is eerlijk, ik was blij dat ik ook nog een wedstrijdje kon doen want het begon erg te kriebelen..
Ontspannen voor de start
Na een dag rustig aan was het zondag mijn beurt om in het startvak te staan. Samen met Bart, Jan en Jantiene liepen we voor het Factory team uit Bilthoven. We hadden een mooie startplek vooraan achter de KNAU lopers. En de motivatie was hoog. De andere lopers hadden het goed gedaan op de strandrace en hadden zicht op een mooie klassering in het combi klassement. En mijn drijfveer was om het oude halve marathon pr van 1.29 nu eens voor altijd uit de boeken te rennen. In het weekend waren mijn huisgenoten zo aardig om er me meerdere malen aan te herinneren dat ik een 1.29 syndroom heb. Zelfs de halve marathon tijdens de halve triathlon in Florida ging in... ja hoor 1.29. Dus om nog een leven te hebben na deze halve moest er toch wel een paar minuten af. Dus met Jan een tactiek bepaald. Het zou een race worden met een slim opgezet plan om in het eerste stuk al een mooie 10km te lopen en daarna een nog betere 10km in de duinen.
Maar ja het blijft Egmond. Het strand liep zwaar en er stond een stevige tegenwind. Dit heb ik wel eens beter gehad. De 5km ging in 20.45. Iets te langzaam. Het carrouselletje met Jan en Bart liep wel goed, maar op het strand bleef het hard werken. De 10,5km split was dan ook wel een beetje een tegenvaller: 44,26 stond er op de teller. Tja, dan ga je toch even rekenen. 2 x 44,26 = 1.28.52 Ahhh nee he. Niet weer...Dus het was tijd om het gas nu wel open te gooien. Zodra ik een beetje wind in de rug voelde op de terugweg begon ik het tempo omhoog te gooien. Van Jan hoorde ik achter me dat hij niet meer ging aanpikken en dat we maar verder moesten gaan. Bart sloot aan en met zijn tweeen begonnen we aan een rappe inhaalslag op de verloren tijd. Na een korte tijd vloog Bart op een afdaling langs me heen en had daarmee een voorsprong van circa 15 meter. Ik had nu een misssie. Bart bij gaan halen voor het einde van de race. Maar dit viel niet mee. Het tempo was inmiddels aardig hoog (onder de 4 minuten per kilometer) en het lukte maar niet om Bart bij te halen. Maar het positieve was dat ik nu rond de 1.26 kon einigden. De laatste kilometer nog een beetje aanzetten en ja. In 1.26.28 ren ik over de finishlijn. Bart is dan 15 seconden binnen. Na de finish klets ik nog wat met wat anderen en hobbel naar Martine en Remco. Jan is dan ook al binnen en ik zie aan hem dat hij een andere tijd in gedachten had dan wat er nu op de klok staat. Terug in het huisje kletsen we nog even na en na een warme douche voel ik me weer prima. Het einde van een leuk weekend maar de volgende keer ga ik toch weer in de dubbel starten ;-) Op naar de volgende wedstijd: de Asselrond mijn eerste loopwedstrijd boven de 21 km (27,5 km). |
Synchroon lopen met Jan 
