Als ik later met Jan in Apeldoorn aankom, is het wandelingetje naar de pendelbus al bibberen geblazen. Maar gelukkig heeft de organisatie het warme congrescentrum ingericht als episch loopcentum. Het inschrijven gaat vlot en je merkt aan alles dat de organisatie vaker met dit bijltje heeft gehakt heeft. De organisatie verdient een groot compliment en ook de vrijwilligers die langs de weg in de kou staan, echt top!

Nu kont het dilemma: wat trekken we aan vandaag?? Kiezen we voor een lekker strak loopshirt met lange mouwen of moet er toch een dun windjackje bij? Ik heb denk ik minstens drie keer mijn jasje gepakt om vervolgens resoluut te besluiten dat het goed is om zonder jack te lopen. Geen gefladder, kost alleen maar energie en ik heb het nog nooit echt koud gehad bij een loop.  Jan kijkt me een beetje twijfelachtig aan met zijn windjack om zijn schouders.. maar houdt zijn commentaar voor zich. Eerst maar even inlopen. Zodra we het congrescentrum uit zijn en we om de hoek lopen, waait de snijdende wind dwars door mijn shirtje heen en ik voel een reflex om rechtsomkeerd te maken. Het kippevel zit volgens mij overal en ik mompel tegen Jan dat ik toch maar even terug ga om mijn windjack te halen. De grijns van Jan negeer ik maar even en ik haal snel het jackje.

In het startvak is het snel al wat behagelijker. We starten samen met de marathonlopers en je ziet duidelijk de verschillen in kledingkeuze, de een loopt in een subtropische outfit en een ander is ingepakt alsof we op poolexpeditie gaan. Het startschot valt en we zijn op weg. De opdracht van vandaag is duidelijk: inhouden op de eerste 10-15 km en daarna het tempo iets omhoog als het kan. Onder de kenners bekend als de negative split. Jan en ik lopen samen ontspannen naar het eerste 5km punt. In 21.06 prima volgens schema. Ik volg een klein groepje en alles voelt prima aan. Ik merk echter dat Jan iets verder achterop zit in een andere groep. Misschien loop ik iets te hard, maar ik neem de gok. Op 10km lijkt dat ik goed zit en op 42.20 kom ik door. Tijd voor de eerste powerbar gel. Vervolgens door naar de 15 km. Jan zie ik niet meer en ik hoop dat hij later aanpikt. Het parcours is nu aardig aan het glooien en ik moet wel doorwerken om het tempo stabiel te houden. De 15 loop ik in 1.02.40 iets onder het schema. Dan komt er een pittig stuk met wind tegen en een lange klim. Ik haal een aantal andere lopers in die aan pikken en ik heb na een mum van tijd een aardige groep achter me lopen. Het maakt me niet uit en ik werk door naar de 20km. Deze passeer ik in 1.24.35, nog steeds iets te snel volgens het oorsponkelijke schema maar het voelt nog goed. Tijd voor powerbar gel nr 2. De halve marathon volgt dan snel in 1.28.40 prima! Nu het laatste stukje nog. Het begint toch wel wat te kraken en piepen, maar het gevoel dat ik er bijna ben zorgt ervoor dat ik het tempo vast kan houden. Met een laatste sprintje haal ik net nog 1.53 (en 50 sec) en ik kijk achterom om te zien of Jan misschien dichterbij is gekomen. Helaas zie ik hem niet. Ik word aangesproken door een paar andere atleten die me bedanken voor het haaswerk op het lastige stuk, ze hebben vandaag een pr gelopen. Daar doe ik het graag voor, helemaal omdat ik zelf super blij ben dat ik deze generale repetitie goed doorgekomen ben. Jan zie ik weer in het congrescentrum en samen lopen we naar de bus en gaan weer op weg naar huis. O en het windjack? Dat was achteraf een goede keuze, want hoewel het in het begin iets te warm was, was het tegen de wind erg lekker! Op naar de volgende trainingen voor een marathontijd onder de drie uur (ja, nu staat het er , dus ik moet wel.... )

(foto: Wim Derksen)