Trainen in Mallorca
Geschreven door Harry Sikkema   
maandag, 16 maart 2009 17:12

Nog even was het spannend op het vliegveld in Dusseldorf toen de Boeing 737 een doorstart maakt op het moment dat de landing al ingezet was maar uiteindelijk zijn we weer veilig thuis gekomen van een weekje Mallorca.

En wat een week was het zeven dagen mooi weer op een eiland vol wielrenners, triatleten en ander sportief gespuis en o ja hier en daar een pensionada die geniet van het voorjaar. Een week lang ging het over trainingen, eiwitrijke voeding (en vooral hoeveel kubieke meter gas dit kan opleveren) schemas, wedstrijden, in vorm zijn of juist niet, hartslagmeters, EPOC waardes, trainingIntensiteiten en 268 km per uur. Voor dat laaste moet je maar even kijken op www.fredrompelberg.com. Of op de site van Remco, de fietscrack die ons regelmatig weer van het kopwerk versloste en in een vlot tempo weer op huis aan stuurde als het alweer wat laat werd en de beentjes wat lui werden.

Ik heb veel kunnen trainen. Met name die fietstochten die leken steeds langer te worden Prachtige tochten hebben we gereden over colletjes die geen Alp zijn maar toch een beetje hun best doen om je benen te verzuren. Ondanks de regelmatige verzoeken van Willem om een zonnig terras te vereren met ons bezoek en ons te gaan laven aan de lokale specialiteiten, hebben we ons strikt gehouden aan de route en de bidonnen met sportdrank en powerbar repen. Het was soms moeilijk maar de schemas waren onverbiddelijk.  Van het lopen en het zwemmen is minder terecht gekomen dan ik had gehoopt maar in trainingsuren is dit ruim schoots gecompenseerd. Overigens was het zwemmen in het lokale 25 meter bad prima te doen. Zet een badmuts op met ironman worldchampionschip  zwem vervolgens drie banen volle bak en je krijgt alle ruimte... Rahel had een andere methode bedacht om wat extra aandacht van de andere badgasten te krijgen door enkele badgasten een blik te gunnen op haar onbedekte afgetrainde bovenlijf bij het uitrusten aan de kant. 

Ook het hardlopen was regelmatig onderwerp van gesprek tijdens de overvloedige maaltijden in het 4 sterren hotel. Uiteraard werden de beste loopparcourtjes uitgewisseld maar ook de plaatsen waar bij sanitaire ongemakken snel een pitstop gemaakt kon worden. Ook tijdens het lopen was het verbazend hoeveel triathleten je tegen kwam. Een van ons bleek zelfs Yvonne van Vlerken gespot te hebben, maar dit zou ook een lokale ster geweest kunnen zijn, we zullen het nooit weten.

Uitendelijk heeft de week me meer dan 30 trainingsuren opgeleverd die nu prima voelen ondanks de marathon van een paar weken geleden. We zijn weer klaar voor het komende seizoen! Dus een trip naar Mallorca met een knalgeel fietsje van Fred Rompelberg en groep gezellige atleten gemixed met een zonnetje en lekker eten geven een mooie trainngisweek waar ik hopelijk dit daar nog veel aan kan hebben! Tot volgend jaar!

Nu langzaam maar eens gaan denken aan de eerste wedstrijd van het seizoen. De zwemloop in Amersfoort.

 

 

 
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner