| Beach duathlon: rennen met de fiets in de hand. |
| Geschreven door Harry Sikkema | ||
| zondag, 01 november 2009 15:19 | ||
|
Beach Duathlon; dat klinkt als zonnig, strand, zee, een verkoelend briesje en een beetje sporten ..... Ehm nee, behalve de zee was er wind, veel mul zand en 190 deelnemers tijdens de Beach duathlon van Noordwijk. Trainer Jan had op het schema gezet dat deze wedstrijd een mooie training zou zijn voor wat tempo hardheid. Ik heb het zelf niet zo met duathlons en helemaal als deze ook nog op de MTB gaan. Daarnaast zit ik nog in de winterherstelstand dus een klein wintervachtje zorgt er voor dat ik iets minder strak het looponderdeel zal gaan doen (zo, dat lijken me meer dan genoeg excuses voor een pittige wedstrijd...) Gelukkig was ik niet alleen vandaag. Ook Jantiene had als offroader zich natuurlijk ingeschreven voor deze wedstrijd. Dus om 6.30 uur ging de wekker en werd ik wakker met de gedachte dat ik iets moest doen vandaag. O Ja Raceday! Het voelde goed om een wedstrijdontbijtje te maken. Het is mijn eerste wedstrijd na Almere en ik heb het ook wel gemist die lekkere spanning voor een potje racen. In het halfdonker laden Jantiene en ik de fietsen in de auto en rijden kwebbelend richting Noordwijk. Jantiene heeft vandaag een andere agenda. Zij strijdt mee in het X-terra cicruit en staat op de derde plaats. Een tweede plek zou haar een plaats in het algemeen klassement doen opschuiven. Dus geen training voor haar vandaag, maar lekker knallen en zorgen dat Esther Tanck niet teveel in de buurt komt. Na aankomst de fietsen in het parc ferme installeren. Het begint een beetje te waaien, maar van regen is nog geen sprake gelukkig. Tijdens het inlopen merken we beiden dan het niet echt soepel gaat en vrezen voor een zware wedstrijd. Jantiene wordt inmiddels overal herkend en ik wordt vooral aangezien voor Jantiene in onze teamkleding. De tijd tikt door en de startkooi begint vol te lopen. Ik herken weinig triathleten maar zal proberen het gat met de kop niet te groot te laten worden. Althans, dat is het plan. Het startschot valt en we zijn op weg. De eerste kilometer gaat over het strand. Ik geef gas en zieJantiene ontspannen naast me lopen huh? Ik loop toch aardig door. Ik kies een andere route die iets gunstiger lijkt richting de eerste strandopgang. Een slechte keuze want het zand word snel erg mul en ik verlies tijd met de anderen op het goede spoor. De strandopgang is steil en het tempo wordt snel teruggebracht naar een dribbelpas door het diepe zand. Ik zie Jantiene nog net achter me zitten als eerste dame. Mooi dat gaat dus goed. Dan volgt een schelpenpad door de duinen. Hier vind ik een beetje mijn ritme maar het gaat nog niet echt soepel. Ik loop exact op mijn drempel en ook Jantiene bleek hier met een hoge hartslag door de duinen te stuiven. Dan weer een nieuwe ronde. Nu kies ik wel het goede harde pad en na ca 30 min is de 7 kilometer afgewerkt. Ik hoor bij doorkomst dat Judy van der Berg inmiddels de plek van Jantiene heeft overgenomen. Jantiene ligt dus nu tweede. Na de wissel volgen 4 ronden van 4 km MTB-en. Het zijn korte stukken waarin veel gelopen moet worden met de fiets aan de hand. Ook al zou je door kunnen trappen dan lukt dat vaak niet doordat het te smal is om wandelaars te passeren. Ik merk nu dat de kracht ontbreekt om echt hard te gaan en moet dus een paar plaatsen toegeven. Zelfs Judy komt me nog voorbij. Ik denk nog even aan het schema waar in staat dat dit een training is en geniet dan toch even van de zee als ik met het windje in de rug naar de laatste wissel toe rij. De wissel gaat slecht maar ik maak me niet druk. Nog 3.5 km hardlopen en dan zit het erop. Het lopen voelt dan weer goed. De strandopgang is wel nog even bijten maar eenmaal op het schelpenpad kan ik er nog een inhalen. De finish is in zicht en ik ren door naar de versnapperingen. Jantine volgt al binnen een paar minuten en heeft dus de geplande tweede plek te pakken. Bij de finish hoor ik van veel atleten dat het toch veel lopen met de fiets was en dat er eigenlijk wel wat meer km gereden mochten worden. Mag voor mij ook hoor! Misschien een leuke tip voor volgend jaar. Na de prijsuitreiking en het bijkletsen ploffen we rond 1 uur weer in de auto. De regen is dan begonnen maar nu mag het, laat het maar komen. (Jantiene haar verhaal lees je op www.jantienehannessen.nl) Bekijk hieronder de foto's
|













