Op de agenda prijkte al een tijdje de 30 van Schoorl. Dit jaar geen marathon maar maximaal een 30 km loop zodat de trainingen voor de Ironman in Duitsland niet te veel worden onderbroken door herstelweken. Dus alleen nog even inschrijven en gaan! Oeps... Schoorl is blijkbaar erg populair de inschrijving voor de 30 en zat dus al vol. Ehmm.. 

Na wat mailtjes naar clubgenoten en de organisatie kwam de redding uit Den Haag. Karin had mijn oproepje in het gastenboek van de website gezien en bood haar startbewijs aan aangezien ze zelf niet kon starten door een blessure. Erg jammer voor haar, maar voor mij net op tijd een startbewijs. Na de overschrijving op de site kon ik onder eigen naam starten. Niets stond nog in de weg voor een mooie wedstrijd in Schoorl. Enkele boze tongen beweerden nog dat het evenement waarschijnlijk afgelast zou worden gezien de sneeuw en gladheid maar de organisatie gaf niet toe en liet iedereen genieten van een mooi wit winterlandschap. Hulde, eindelijk weer iets wat wel doorgaat!

Vroeg uit de veren en met Martine op naar Schoorl. Daar aangekomen is het erg druk in de kleedtent en lijkt de tent bijna uit zijn voegen te barsten. Snel maar naar de start. Even inlopen en zwaaien naar de eerste bekenden. Willem en Rahel zijn er ook. Rahel gaat ook voor de 30 en staat net als ik in het tweede vak. De andere Pijnenburgers hebben het beter voor elkaar en staan in het eerste vak. Zijn gaan voor de halve marathon. 

Ruim een minuut na de start passeer ik de startlijn en begint mijn race. Doelstelling van vandaag is onder de twee uur en vlak lopen. Ik wil eigenlijk een mooie negatieve split lopen en het tempo in de tweede helft omhoog gaan gooien. Bij de eerste 5 km schrik ik toch 20.21. Dat is 21 seconden boven de planning. Ik wordt dan toch wat zenuwachtig en begin te versnellen. Bij kilometer 10 is het verschil gecorrigeerd en kom ik door in 39.54. Ok, dit nu vasthouden dan komt het goed. Ik haal ondertussen de andere Pijnenburgers een voor een in. Dat helpt ook weer om het tempo vast te houden. Kilometer 15 is in 59.52. Het voelt nog goed maar 8 seconden marge is natuurlijk wel weinig. Bij kilometer 20 is het ook mis, 1.20.06. In plaats van te versnellen zorgt het glooiende landschap ervoor dat het tempo niet meer omhoog gaat. Op een stukje asfalt merk ik dat ik wat meer grip heb en kan ik er nog een versnelling uit gooien. Ik ben de hele tijd atleten aan het inhalen, in het begin ging dit nog vlotjes maar nu kruip ik ze bijna voorbij. Bij km 25 heb ik het zwaar 1.40.03 oei. Ik word moe en de heuvels lijken nu wel bergen. Dan eindelijk na km 28 loopt het naar beneden. Dit moet het dan worden. Ik pers mijn laatste adem eruit en ren naar een tijd van 1.59.36. (44e overall - 7e catM35). Martine heeft hard aangemoedigd en komt ook bezweet aan bij de finish. 

Tevreden rijden we weer terug. Met een lichte sneeuwval en wat gladheid hier en daar in de duinen was het toch zwaarder dan gedacht. Maar de missie is geslaagd boven de 15km p/u gemiddeld zoals gepland.  

Nu maar weer dooien en lekker fietsen dacht ik zo!