Een zondag in februari kan zomaar betekenen dat je je klaar maakt om te starten in Apeldoorn. Een mooi moment om te kijken of de vorm nog een beetje terugkomt na de winterslaap. Voor mij was het vandaag de 27,5km afstand, beter bekend als de Helicon Asselronde die op het schema stond. Doel was niet te hard maar wel lekker op marathontempo lopen als voorbereiding op de marathon die op 27 februari op de agenda prijkt. Kijken of het gaat lukken vandaag......

Om half tien sta ik voor de deur bij Coen. Ook hij zal starten en wil mij en Jan H wel naar Apeldoorn chauffeuren. Comfortabel zoeven we naar Apeldoorn waar we naar wat sight seeing de startlocatie bereiken. We betrekken een plekje in het theater en maken ons klaar voor de start. Jan H en Coen lopen met rugzakjes inclusief sportdrank. Ik reken op de verzorgingsposten aangevuld met een aantal powerbar gelletjes. Ik begin op tijd met inlopen en voel dat het wel lekker gaat. Hopelijk kan ik het goede gevoel lang vasthouden want er staat een flinke wind en het parcours is alles behalve vlak.  Door een extra toiletbezoekje kom ik wat laat in het startvak en kan niet meer voorin komen. Ach, misschien helpt het om het tempo niet gelijk te hoog omhoog te gooien. In het vak spreek ik nog even met Peter V, een man met een missie vandaag. Op zijn hand staan de tussentijden die moeten leiden tot een eindtijd van sub 2 uur. Ik hoop iets sneller te gaan, trainer Jan S heeft als opdracht 1.54 meegegeven of te wel marathontempo en niet harder. 

Dan de start, ik loop op een lekker tempo naar de eerste kilometer. Deze gaat in 3.45. Dat is dus te snel maar dat mag vind ik zelf, ik forceer niet en begin iets rustiger te lopen. Kilometer 2 geeft aan dat ik nog steeds onder de 4 minuten op de kilometer aan het lopen ben. Op kilometer 5 zie ik 19.30 op kilometer 10, 39.45. Ja, als ik zo door ga wordt het een stuk sneller dan de afgesproken 1.54. Het lopen gaat echter nog zo lekker dat ik besluit het tempo vast te houden zolang ik maar niet forceer hou ik mezelf voor. Ik loop in een kleine groep met snelle marathonlopers die gelijk met ons zijn gestart en een enkele 27,5 loper. Het loopt goed tot ik bij de 21.1 km kom. Ik zie 1.24 staan en ben eigenlijk verrast dat het tot dusver zo makkelijk gaat. Toch wordt het nu vooral mentaal wat zwaarder. Ik heb het gevoel dat ik er bijna ben maar de kilometers gaan maar langzaam voorbij. Ik blijf het tempo doorlopen want fysiek kan ik het nog goed aan. Ook mijn hartslagmeter laat zien dat het nog niet te gek gaat. Ik finish in een onverwachte 1.48.43. (18e cat/19e Overall) Twee jaar geleden nog in 1.54 Te snel volgens de opdracht maar het gevoel is goed.Coen komt niet veel later over de finish. Terwijl we nog een bakkie doen komt ook Jan H binnen. Hij pruttelt nog wat na over een wat minder goed gevoel maar in de auto trekt hij al een beetje bij. Kortom, een gezellige zondag in februari

Nog even doortrainen voor de marathon en dan op naar Italie!