Inmiddels zijn we alweer vier dagen op Hawaii. De voorbereidingen voor de grote race op 8 oktober zijn in volle gang en we hebben al grote delen van het parcours verkend. De eerste dagen was het nog vrij rustig op het eiland. Ook het weer was meer Nederlands zomer weer (met regen) dan tropisch en ook de zee lag er nog rustig bij. Het trainen in de zee was dus ook eerder ontspannen dan spannend. Bert en ik vroegen ons daarom hardop af wat Bart en Gerrit vorig hadden hadden gedaan tijdens het zwemmen om boven het uur uit te komen. Ook het fietsen op de Queen K highway was goed te doen. We reden een klein uurtje Kona uit met het windje in de rug en reden easy 42km p/u richting Hawi. Goed de terugweg was even anders maar we zagen het nog goed zitten. 

Tot afgelopen zondag.... Bert en ik hadden de auto ergens langs de route gezet en reden in ongeveer anderhalf uur naar Hawi. De wind vol tegen en de heuvels leken wel bergen. Bert had zijn fietsbenen meegenomen uit Nederland en reed op de heuvels makkelijk weg en liet mij het werk verder zelf opknappen, Bij Hawi aangekomen was het eerst tijd voor een bakkie om even bij te komen. Dit was wel even andere koek dan de laatste rit. Gelijk daar maar even aan de ervaren rotten gevraagd of dit altijd zo pittig was. Ze zeiden dat het vandaag wel wat zwaarder was (ik geloof het nog steeds niet...) Op de terugweg maakten we kennis met de befaamde crosswinds. Bert zag ik voor me soms vervaarlijk heen en weer zwaaien en moest geregeld uit zijn ligstuur. Ik had er met lagere velgen (bedankt Guido) minder last van maar moest toch ook soms even het stuur met beide handen vast pakken. Het laatste stuk heb ik maar doorgebracht in het wiel van Bert, ik denk dat hij een goede troef in handen heeft tijdens de wedstrijd! Maar we zijn beide daar wel even wakker geschud. 

Vanmorgen zijn ook weer even gaan zwemmen (zoals nu elke dag eigenlijk), om 7 uur staan we dan bij Dig me Beach klaar met andere atleten voor een zwemsessie. Als Bert zich tenmiste niet verslapen heeft.. Anders dan andere dagen is de zee een stuk wilder geworden. De golfsurfers hebben veel fun op de golven maar voor ons is het echt flink werken om door de deining vooruit te komen en de boeien te zoeken. Dus heel anders dan de eerste dagen. Nu werd wel duidelijk waarom het zwemmen toch ook niet zo makkelijk was... Gelukkig kan je midden op zee nog even een espresso nemen op de espressoboot voor je verder gaat. Wel erg cool om hangend aan een catamaran een espressootje te drinken.. 

Ook net de landenparade meemogen maken, Met 12 atleten en enkele supporters werden we onder begeleiding van een pick-up met boomboxen en gogo danseressen door kona geloodst. Wat een feest. Kippevel momentje.. De shirtjes van de NTB had Martine al aan iedereen uitdeelt dus het zag er nog goed uit ook. Ik zeg: NTB volgend jaar weer doen en dan mooie custom shirts!

 Nu wel weer klaar en moe. Om 9 uur is het al slapen om een beetje in het goede ritme te blijven. Morgen nog even langs de Cervelo stand voor de laatste aanpassingen op de fiets en dan is het echt klaar met trainen. O ja nog wel even met Bert door Energy lab lopen. Dit is het warmste stuk van het parcours waar je ongeveer geroosterd wordt.  Ik heb al eer keer daar gelopen en het was wederom even een moment waarbij je weer respect krijgt voor de marathon. 

Kortom, het wordt een hele bijzondere race... to becontinued.....