Woensdagavond tijdens de zwemtraining was er al sprake van enige voorbereidende acties van teamcollega Gerrit op de komende onderlinge wedstrijden. De serie die we moesten zwemmen werd als een laatste test gebruikt om te kijken hoever we van elkaar afzitten op het zwemonderdeel. Gerrit had duidelijk de betere papieren. Hij zwom me er met gemak af tijdens de laatste 300 meter. Hmm wordt een pittige strijd.

De zaterdag voor de wedstrijd met Jantiene nog een klein uurtje losgelopen in het bos en de kansen doorgenomen. Gerrit heeft op alle fronten de beste papieren, maar Jan is altijd sterk op de fiets en laten we de voormalig clubkampioen Erik den Oude ook niet vergeten. Hij is weer in vorm en liep een paar weken geleden bijna een minuut sneller op de 10Km met een griepje onder de leden. En wat kon Bert doen, al een tijd niet meer tegengekomen in een rechtstreeks duel dus misschien heeft hij nog een verrassing in petto. Kortom, alles is mogelijk.

Op zondag op naar het zwembad met Martine als morele ondersteuner en clubfotograaf. UIteraard liggen Jan, Gerrit en ik bij elkaar in de baan in de eerste serie. Voor mij prima want dan kon ik Gerrit en Jan beter in de gaten houden. Nog even elkaar in de ogen kijken en afgesproken dat we gingen cirkelen (not) zodat we elkaar niet gingen hinderen. Gerrit ging natuurlijk hard van start, ik dus ook. Eigenlijk viel het tempo de eerste 100 me nog mee. Gerrit en ik lagen zij aan zij en Jan kroop tacktisch achter mij. Even probeerde ik ook bij Gerrit in de benen te zwemmmen maar dat gaf geen goed snelheidsgevoel dus toch maar weer proberen om langszij te komen. Ondertussen zat Jan ergens ter hoogte van mijn knieen. Gerrit kwam ik eigenlijk maar niet voorbij en andersom lukte hem het ook niet om mij te passeren. De eindsprint moest het duel beslechten. Met een sprint in de laatste 50 tikte ik als eerste aan in 14.21 (nieuw PR) en had daarmee de snelste zwemtijd, 3 seconden sneller dan Gerrit. Het begin was goed maar het bedoelde gat met Jan was klein. Slechts 7 seconden Nu hadden Jan en Gerrit weer de beste papieren en moest ik die twee zien bij te houden op de fiets.

Op de vlasakkers mocht ik als eerste vertrekken met de achtervolgers er strak achteraan. Het was ook een voorsprong die duurde tot de eerste bocht voordat Jan en Gerrit de aansluiting hadden gevonden. Jan probeerde meteen weg te rijden maar geen van ons bleek te willen buigen, 6 ronden lang werd er getrokken en gesleurd. Het tempo werd hoog gehouden en op de klimmetjes bleef de groep ook bij elkaar. Totdat Guido, als onderdeel van een trio inmiddels ook aansluiting had gevonden, er na 6 ronden op de klim er vandoor ging. Het leek afgesproken werk van Jan en Guido want Gerrit en ik zijn daar als echte niet-klim-geiten het beste te pakken. Jan pakte het wiel van Guido en ging mee ons achterlatend op de klim. Een beeld van een paar jaar geleden wat me erg bekend voorkwam.....

Na acht ronden fietsen (44km) was het wissen naar het lopen daar. Jan zijn voorsprong was volgens de omstanders opgelopen naar 40 seconden. Ik wisselde sneller dan Gerrit en liep als tweede het loopparcours op. Ondertussen stoof Jantiene voorbij op de fiets in de achtervolging van Rahel (6 SECONDEN!!) gilt ze naar me. Dat zal slaan op de voorsprong  die ik heb op Gerrit. Jan loopt dan al een flink eind voor me. Gerrit haalt me bij en spoort me aan om aan te pikken om richting Jan te lopen. Maar het tempo van Gerrit is te hoog en het is duidelijk dat hij Jan ook gaat inhalen. Ik lig dan derde. Op zich een prima plek en als ik Erik nog achter me kan houden ben ik tevreden. Ik haal ondertussen gestaag de deelnemers van de korte afstand in die me allemaal bemoedigd aansporen. Het lopen gaat steeds beter en ik kan iets versnellen. Jan komt al iets dichterbij. Nog 20 seconden na 5 km is de achterstand. Ik neem me voor dat als ik de letters op zijn trisuit kan lezen ik voor de aanval ga. Na 7 km kan ik duidelijk www.sportarts.org lezen en komen we samen door op het 7,5 km punt. Ik krijg een bemoedigd tikje van Jan en voel dat hij niet kan versnellen. Toch hoor ik nog vrij lang zijn voetstappen achter me. Hij zal toch niet nog ergens een restje "power"  hebben gevonden en toch me de tweede plek afkapen. Maar bij het eerst volgende klimmetje is het toch stil achter me. Ik kijk nog even door de bocht en zie dat het is gelukt. In de verte zie ik Gerrit voor me in de laatste klim. Hem zal ik niet meer kunnen inhalen dat wordt iets voor het komende jaar om voor te trainen. Dit jaar weer tweede plek maar zeer tevreden met een zwem PR en een parcours PR van 2.05.57 Volgende week weer een wedstijd maar dan gaat het om de ervaring: het EK offroadtriathlon op Ameland. Een mooie training lijkt me dat ;-)