De bedoeling was even een testje te doen voor het WK in Florida. In de zee zwemmen tijdens een triathlon had ik namelijk niet eerder gedaan en het leek me wel een leuke ervaring om dit tijdens een EK cross triathlon te doen. Dus maar ingeschreven als age grouper en op naar Ameland. Martine had een leuk huisje gevonden in Hallum en mijn ouders vonden het ook een leuke gelegenheid om "de jongste" een keer aan te moedigen bij een triathlon. Alles ging van leien dakje dus. Tot ik op vrijdag het parcours ging verkennen....

Er stond een straffe oostenwind en ik was er van overtuigend (vraag me niet waarom) dat we voor de wind over het strand gingen blazen. Bij het verkennen kwam ik twee Esten tegen en ook zij waren de richting van de route aan het bepalen samen zatten we wat te goochelen met het routeboekje ai ai ai het werd me duidelijk: we moeten tegen de wind in over het strand. Dat wordt afzien....

De avond voor de start beweerde Peter Timofeef dat de wind tussen 3 - 6 zou worden vooral aan de kust kon het stevig waaien.. Gelukkig werd het wel mooi weer. Smorgen vroeg op en naar de parc ferme's De wind gierde zoals Peter had voorspeld en bij de pier aangekomen waar het zwemmen moest plaats vinden zonk de moed me in de schoenen. De golven waren hoog en bootjes die bezig waren om de boeien te plaatsen hadden moeite om het klusje te klaren. Nog even met Machiel kletsen voor de start "dat zwemmen wordt meer survivalen" en toen maar klaar maken voor de start van de age groupers. Machiel zag ik inmiddels verdwijnen in de golven bij de elite mannen. Sodemieter...dit wordt wat. Pang! het startschot voor de 'le mans" start, rennend naar de golven lijkt het of we er echt zin in hebben. Het eerst rak naar de verste boei is tegen de wind en in open waddenzee. Ik zie iedereen om me heen worstelen met de golfslag. In de verte zie ik soms de boei maar vaker niet. Toch kom ik redelijk voor aan bij de eerst boei. De volgende boei kan ik niet zien de golven zijn gewoon te hoog. Samen met een groepje zwemmen we op goed geluk. We maken uiteindeliijk een ruime boog om de volgende boei. Nu richting de haven waar het water wat rustiger is. Vervolgens uit het water, over de pier en voor de tweede ronde het water weer in. Deze tweede ronde is de korte en ik begin te wennen aan het ruige water. Ik krijg nog wel wat zout water binnen maar kan nu wel een fatsoenlijke slag maken. Ik haal nog wat andere zwemmers in en klauter vervolgens de kade weer op. Ik heb nu werkelijk geen idee op welke positie ik lig. Door de ruige zee heb ik de anderen niet meer gezien.

Snel naar de MTB, even een gel er in (mixed met zout water) en gaan. Het eerste deel gaat door het bos en de duinen. Dan een recht stuk door het natuurgebied. Het windje werkt nu lekker mee en de snelheid loop lekker op. Achter me hoor ik nog iemand hard onderuit gaan als we net over 5 meter asfalt op rijden. Oei, het blijft opletten ondanks dat het zonnetje is gaan schijnen. De route is werkelijk prachtig niet super technisch maar wel vermoeiend door de ondergrond. dan komt de strandopgang voor het lange stuk tegen de wind in. Ik sluit aan in een groepje en er wordt goed samengewerkt. Een jonge atleet doet het meeste werk maar ik hou hem regelmatig uit de wind zodat hij kan herstellen om vervolgens mij weer te passeren. Het is ongeveer 9 kilometer buffelen over het strand en ik ben blij als ik het zand achter me kan laten bij de stranopgang. Nu nog 5 kilometer bos en dan is het nog 12 kilometer hardlopen door de duinen en ja weer over het strand maar dan wel met het windje in de rug...

Ik gooi mijn MTB in het parc ferme en zie dat er nog niet echt veel fietsen staan. Hmm misschien maar ik nog kans op een leuke klassiering! Ik kijk om mijn klokje en zie tot mijn verbazing dat ik al 2.10 uur onderweg ben. En het lopen moet nog beginnen. Ik had verwacht na 2,5 uur wel binnen te zijn. Ik neem nog een laatste gel en concentreer me op het lopen. Het lopen gaat lekker. Ik kan op souplesse lopen ondanks de heuvels en het mulle zand. De eerste ronde gaat voorbij en ik voel me nog steeds prima eigenlijk. Ik vermoed dat het voedingsplannetje vooraf goed heeft gewerkt In de tweede ronde kan ik nog iets versnellen en als ik voor de laatste keer de sloot overspring op 2 km voor de finish kan ik er nog een paar oprapen. Martine zie ik vlak voor de finish kijken alsof ik op een goede positie binnenkom. Oef, 3.03.26 veel langer dan verwacht maar wel voldaan kom ik over finish Volgens Martine kon ik nog de derde positie hebben gehaald. Mijn ouders denken 4de of 5de. De prijsuitreiking moet het maar uitmaken.

Vlak voor de uitreiking staan we bij de uitslaglijsten. Ja! derde in de categorie! Super! Een onverwachte podiumplaats is mijn deel op dit EK, en met een bronzen plak en een bosje bloemen onder de snelbinder fietsen we naar ons huisje terug. Wat een topdag maar morgen eerst maar uitslapen want volgende week staat er weer een loopwedstrijdje op het programma..

Klik hier voor de NOS reportage over het EK cross triathlon op Ameland