Eind november haalde ik m'n blinkende teamfiets al op bij EPBike in Zeist. Vandaag reed ik er pas voor de eerste keer mee buiten, en dat werd een feestje!

Het voelde als een jongetje die z'n chocolade letter van Sinterklaas wekenlang in een geheim hoekje van de kamer heeft bewaard om er op een speciaal moment, met niemand in de buurt, heeeerlijk van te genieten!
Een heerlijk voorjaarszonnetje met een strak blauwe lucht brachten vanmorgen die aangename kriebels; vandaag gaan we buiten spelen!
Tot nu toe waren er al wel een paar geschikte dagen maar dan was er altijd wat, en je wilt de eerste keer NIET in de regen rijden.

M'n nieuwe Cervelo P2C, vakkundig inelkaar gezet door Erik, had ik dus al sinds eind november. Tot nu toe had ik alleen een aantal roller-trainingen op zolder gedaan.  De fietspositie geoptimaliseerd i.o.m. SMA Amerongen, maar ja; zo'n roller blijft luchtfietserij. Wat op zolder al wel opviel was dat ik zelfs op een ergometer lekker op het stuur lag, dat was me nog niet eerder gebeurt.

Zodra ik buiten was, waren we vrienden. De fiets dwingt je eigenlijk om in het ligstuur te gaan liggen, waarna er een soort ontspanning in het bovenlijf komt die zorgt dat alle energie gestopt kan worden in het ronddraaien van de trappers. Heerlijk, dit is FIETSEN! Omdat je soms toch moet anticiperen op het verkeer (jammer), kom ik even overeind. De wind werkt even tegen, maar zodra ik weer ga liggen maken we na drie a vier omwentelingen weer een ongekende vaart.

Vol van dit fantastische gevoel ben ik na een klein uurtje terug (32 km). Nu al zin in het volgende ritje!