De halve triathlon van Kruiningen werd een typisch Hollands dagje uitwaaien. Na afloop suisen je oren, heb je een gloeiend hoofd en een heerlijk gevoel in je lijf.

Na een prima nacht in een huisje vlakbij start/finish stond ik om 9.00 uur als eerste van het team aan de start. Zwemmen in een zwembad met wetsuit komt niet vaak voor; negen man/vrouw in een baan ook niet. Toch ging het prima, vrij gemakkelijk kon ik onder de 15 min/km blijven. Het voordeel van zo'n laag rubber was maar weer eens bewezen. Na 37.27 klom ik 'old-fashioned-style' uit het water. Stukje rennen over het tapijt naar de fiets, da's lekker om te herstellen.

Op de fiets blijkt al snel wat een enorme boei wind er staat. Het parcours is een rechthoek waarbij alleen de korte zijdes echt mee of tegen zijn. De rest is constant meer of minder zij-wind. Het gedraai onderaan de dijken, regelmatig taluds op en af maken dit parcours vandaag echt lastig. Ik word ingehaald door Belg Joeri Vranken die duidelijk geniet. Al fietsend probeer ik af te wegen hoeveel ik op de fiets kan 'geven' om straks nog lekker door te kunnen lopen. Dankzij het feit dat ik wat meer weeg heb ik geen last van m'n dicht achterwiel en hoge voorwielvelg. Na afloop blijkt dat niet voor iedereen te gelden: Diverse atleten lopen met schaafwonden rond. Veel valpartijen geweest dus. Verhalen van spontaan in de greppel gewaaid tijdens het drinken van een bidon......pittig! Met een gemiddelde van 35,3 stap ik zonder brokken van de fiets. 

In de wisselzone spreek ik Joeri weer; straffe Belg die de wind toch wel een beetje heftig vond. Bij het lopen in de eerste ronde van 5 km speelt de rechter kant van m'n onderrug wat op. Even wennen na het fietsen. Na 4km trekt het weg en kan ik me echt concentreren op goed lopen en op Belg-Joeri die zo'n 100m voor me loopt. Wat volgt is een mooie wedstrijd in de wedstrijd. Langzaam maar zeker nader ik Joeri, maar Joeri is n'n taaie, en weigert me voorbij te laten gaan. Joeri versneld als ik bij 'm kom. Later kan ik toch overnemen en wordt het buigen of barsten. Nog 1,5 ronde te gaan, en ik weet dat als ik zo doorloop Joeri in principe een keer moet afhaken. Maar is dat nog VOOR we bij de finish zijn?? Deze man is echt een bijter. Net na het ingaan van ronde 4 moet Joeri eindelijk lossen. Ik besef dat ik nu niet meer kan verslappen want dan komt d'n Joeri vast terug. Goeie trigger om stevig door te blijven lopen dus. Na 4h11.41 passeer ik de finish. Bedank Joeri als hij binnenkomt en wacht op de andere teamgenoten die het vandaag fantastisch hebben gedaan. Bart is lachend 8 minuten sneller; petje af! Harry nadert nu echt de nationale top, en LadyJ is dat eigenlijk al.

 
Buigen of barsten met Joeri Vranken (foto Wijnand de Wolf)

Dik tevreden rijden we terug naar huis. Blij dat ik eerst Breukelen al gedaan had, een goed looponderdeel gehad heb want dat neem ik mee naar het volgende doel: De marathon van 750 jaar Amersfoort