De hele week gonsde het al door de stad. Iedereen was bezig met de festiviteiten van Amersfoort 750, en sportend Amersfoort met DE marathon.
Het zou een tocht worden waarbij ik de handen net zo goed omhoog kon blijven houden vanwege de vele bekenden die kwamen kijken, ook prettig om vol te houden; altijd een volgend punt om naar toe te lopen. De grootste vrees was de weersvoorspelling; warm en vochtig. Vanmorgen bij de eerste blik uit het raam regende het.... heerlijk!

De eerste helft zit vol hoogtepunten. Door de brandweerkazerne, toegezwaaid door Brigit en de patienten van Birkhoven, door de dierentuin, drumbands overal, door een historische rijtuigloods op het NS terrein, dan de trappen van het station op voor wel duizend joelende mensen, Mariska, Floor en Sofie geven buiten een C2 Performance reep, team-maatjes werken een training af om me op zoveel mogelijk plaatsen te spotten, over de Schieterende Vlasakkers, éénmalig door Zon en Schild waar de patienten ook uit hun dak gaan, kippenvel, kippenvel, kippenvel. Wat goed. Het lopen gaat vanzelf, de hartslag keurig laag.
Dan komt het lange vlakke stuk over industrieterreinen. Nog steeds veel bekenden op de route, maar m'n maag heeft genoeg gehad en begint tegen te sputteren waardoor ik niet lekker loop. Het wordt zwaar. Vrienden Ingrid en Evert staan op 28km met een extra bidon en gel. Tunneltjes en viaducten worden bergen. Bij Hoevelaken veel Nijkerkers langs de kant. Volgens Charlie gaat het allemaal heel goed. Vreemd, de benen voelen anders.
Op naar het blauw-gele woonwarenhuis waar zwager Pascal met Emma en Rutger me toejuichen. Daarna naar Emiclaer. Daar zie ik ineens Onno Pouw lopen. Vreemd wat die hoort veel sneller te zijn. Een korte vragen wisseling leert dat hij een enkele reis testikels heeft gekregen. (geciviliseerde versie van "naar de kloten" zijn). Het wordt nu echt pittig, maar ik kan blijven rennen waar anderen moeten lopen. Het laatste stuk veel Meander collega's en dan op naar de finish in het centrum.

Na een prachtige, unieke, maar hele zware marathon finish ik als 67e in 3h20.05 Guido en JR zie ik uiteindelijk pas weer na de finish, ik heb het plan verziekt. Winnaar blijkt plaatsgenoot en triatleet Paul Verkleij in 2h52.16. Heel knap, want hij was eigenlijk gestopt en is alleen voor Amersfoort weer gaan trainen. Talent noemen ze dat!

Marathon Amersfoort