De Holland triathlon in Almere van zaterdag was m'n tweede echte hele. Mensen denken dan dat je't kunt omdat het al eerder gedaan is. Die rekensom gaat niet op, toch was het rapportcijfer aan het eind van de dag een vette 10+.

De voorbereiding: Na problemen met een vastzittende rug, met als gevolg last van m'n rechter bovenbeen en knie volgde een goeie periode met veel fietsen in Zuid-Frankrijk. De mont-Ventoux is geen polder, maar van steady state omhoog rijden wordt je niet slechter. 
Helaas schoot het tijdens het lopen bij een uitwijkmanouvre voor een 'voiture francaise' toch weer in de rug. Bij thuiskomst werd dit weer losgetrokken bij Paramed en de laatste twee weken voor Almere liep ik helemaal niet meer om de boel te laten herstellen. Een gok; maar je moet wat.
Tijdens de laatste duurrit op de fiets kreeg ik een behoorlijk stijve rug na 120km, dus besloot ik m'n stuur op de laatste avond nog maar een standje hoger te zetten. Collega trainer Ewald kreeg ik zo gek mij de hele dag te begeleiden met fourageren en motiveren.

Race day: Na een nietszeggende briefing de fiets achtergelaten in het parc fermé. Goed afgeschermd, wat het werd slecht weer.
De volgende ochtend om 6.00 uur in de auto naar Almere. Daar stond de rest van het team al klaar...oei.."ben ik laat??" 
Valt mee. zij waren eerder vroeg. Goed ontspannen alles klaar gelegd en op naar de start. Het weer leek op te knappen.
Na de zwemstart  bleek het weer wel rustiger maar het water nog niet. Veel golfslag maakte het stuk naar de eerste boei erg lastig. Na de eerste zwemronde zag 17.15 op de klok, niet best voor 1100m maar de hoofden om me heen waren van goeie zwemmers, dus zo slecht was dat niet. Iedereen had het moeilijk. Dan begint ronde 2 en op naar de haven. Lastig met een grote "L". Golven van de zijkant en de zon tegen. Weinig boeien gezien, maar 1h03 schijn ik toch de kant bereikt te hebben. Omkleden in de tent, een extra shirtje aan en op naar de fiets. Daar de sokken aan en dan op pad.

Het fietsen: Ook lastig door een fijne windkracht 5 à 6. In de polder en op de dijk heeft die dan vrij spel. Door elk stuk tegenwind te benaderen als een berg kreeg de 'Ventoux-vakantie' nog meer waarde. Fietsen in Almere vraagt veel van het mentale; je voelt je bijna 5 uur lang alleen op de wereld waarbij je constant tegen de wind boxt. Dat dit me eigenlijk wel ligt blijkt gezien de 31e fietstijd van alle deelnemers. De wind nam alleen maar toe, en zeker in de laatste ronde was van 'sparen voor het lopen' geen sprake meer. De keuze van het iets hogere stuur pakt perfect uit; de rug houdt zich goed. Na 3 kleinere en grote buitjes, vele perfecte bidon-wissels bij de posten en 5h11 kwam ik terug in de wisselzone.

Opeens zie ik Mirjam Weerd voor me. Vrolijk stel ik voor om samen op te gaan lopen. Dit blijkt totaal misplaatst van mij. Kokhalzend maakt Mirjam duidelijk dat zij andere dingen aan haar hoofd heeft. Ze zal later helaas uitvallen. Nu wordt het spannend: Hoe houdt m'n rechter been het???
De eerste ronde gaat het prima. Mariska en de kinderen staan al op de dijk, dat motiveert! Ewald coacht perfect, dat motiveert ook. Alle afspraken heeft 'ie goed opgeslagen en we grappen en grollen de ronde door. Vele bekenden op de dijk en in het stadion. Voorzichtig ga ik de loopbrug over aangezien dat voor de knie heel gevoelig is. High fivend met m'n meiden ga ik ronde 2 in. 

Na 21km wordt het zwaar. De knie begint nu toch wel op te spelen. Ik spreek 'm streng toe: "Ophouden, morgen krijg jij weer alle aandacht" Geloof 't of niet, als je 't vaak herhaald helpt 't.  Het duurt tot 't einde van ronde 2 voor 't weer lekker begint te gaan. De snelheid is dan wel gedaald. Bart heeft me dan inmiddels ingehaald. Wat een gigant is dat! ik blijf goed opletten de knieën niet te veel te heffen, want dan schiet 't erin. Begin ronde 3 zie ik plaatsgenoot Arnoud van Garderen ineens kort voor me. Een mooi doel om naartoe te lopen. Arnoud zit stuk en net voor de coachpost passeer ik 'm. Dan is het een kwestie van de ronde afmaken. Ik ga 't halen! De knie houd het. De laatste kilometers zijn gratis. Het meer en het weer zijn mooi. Het publiek enthousiast. Teveel indrukken om op te slaan. In 10h10.29 ga ik over de finish, daarmee ben ik in de uitslag 52e overall, 33e Cat H24 en 23e op het NK. Niet slecht.

Knuffels, foto's medaille t-shirt, trotse kinderen. Alles is mooi. De tijd is 10+, de prestaties van Harry, Bart en clubgenoot Coen zijn 10+, de hele dag krijgt ook 10+.
Heel veel dank aan Mariska en de meiden die de afgelopen tijd papa weer veel op pad hebben zien gaan. Heel veel dank ook aan Ewald voor de super begeleiding. Dank aan Guido en Eef en de team-supporters. Deze dag zal me lang heugen.

Alle foto's zijn te zien op het Picasweb album.