In dat zelfde stukje had ik het over een stappen plan, en de volgende stap had Nieuwkoop moeten zijn. Helaas werd ik ziek, de neusbijholten produceerden een ongekende hoeveelheid troep en antibiotica moest het vervolg van mijn stappenplan redden. Eén stapje gemist, hoeft geen drama te zijn. Na afloop van de kuur toch maar in Huizen gestart, en dat ging gewoon heel goed. Finish in 2h02; nog nooit was ik daar zo snel. Met heen en terug fietsen een hele goeie dag. Het vertrouwen in de goede afloop kwam weer terug.
De laatste weken nog even doorzetten, voor thuis gaat de lol er dan wel een beetje af. Extra middagen vrij genomen op het werk. Met Guido nog een 150+ duurrit gemaakt gevolgd door direct nog een stukkie lopen, en nog een lange duurloop op 1,5 week DE DAG.
Dan…….rust……
Spullen klaar leggen; weersvoorspelling kijken. Het blijkt slecht weer te worden. Het plan was om op de atleten camping te gaan staan, maar da´s niet lekker in de regen.
Coen, clubgenoot bij TV de Schieter, meldt en passant dat ´ie komt kijken – leuk -  en bij z´n broer in de buurt gaat slapen. Ik heb het geluk weer aan m´n kont hangen, want er blijkt nog wel plek voor twee te zijn, en ze willen ons nog ontvangen ook. Super.
Op vrijdagmorgen voor de wedstrijd vroeg vertrokken met Guido, maar het zit tegen. Wegwerkzaamheden, files en noodweer kosten ons zeker 2 uur extra. We missen de briefing, maar wel het startnummer gehaald. Nu wordt het allemaal wel heel echt!
Daarna gaan we in zurich toch nog maar even een rondje fietsen. In de avond nog naar de welcome party en dan blijkt wat een giga evenement dit is. Al die nationaliteiten! Overal strak geschoren kuiten, ik heb het gevoel niet echt op m´n plek te zijn tussen deze toppers. Daarna naar Frank en Gabriele, waar Coen en Karin al aangekomen zijn. Een hartelijk welkom in een heerlijk huis. Wij hebben de hoofdprijs dit weekend.
Op zaterdag zal Guido starten in de OD. Uiteraard maakt hij al een voorbehoud voor als het slecht weer zal zijn. Dat is het; maar dankzij het enthousiasme van Frank en Coen kan Guido gewoon geen nee meer zeggen. Hij start. Z´n eerst TRI-athlon in 5 jaar. Een drempeltje overwonnen voor latere plannen dit jaar.

´s avonds fiets inleveren. Het regent; dus de Zwitserse top-organisatie heeft even 2500 fietshoezen geregeld zodat je ketting mooi vet blijft en je zadel droog. Sowieso is alles met Zwitserse preciesie tot in de puntjes geregeld voor de atleten.

Zondag morgen om 4.30 gaat dan de wekker en is er geen weg meer terug. Het begeleidende team zorgt voor een optimale sfeer. Tina Turners 'Simply the best' galmt door de auto. In het parc fermé is het klooien met plastic zakken om de boel een beetje droog te houden. Kansloze missie natuurlijk. Dus maar vroeg het wetsuit aan. Nationale driekleur bij de spullen als herkenningspunt tussen 2300 fietsen en op naar de start. Helemaal ingeritst door Coen komen de darmen nog even in opstand; alles weer uit, en weer opnieuw insnoeren dus.
Dan eindelijk (denk je als lezer ook): De start. Alle tips van diverse mensen schieten me te binnen, en ik probeer ze allemaal toe te passen. Van het zwemmen in de ansichtkaart, waar ik in het vorige 'die/der/das..'  op rekende, komt niks terecht. De lucht is grauw, bergen zijn niet te zien. Ik ben al blij als ik uiteindelijk een boei herken. Na 1h04 is het zwemmen klaar en kan ik op de fiets. Dan merk ik pas hoe hard het regent. Windstoppertje en mouwtjes aantrekken vertraagt de wissel maar is gewoon nodig. Het eerste uur is vlak en langs het meer, daarna beginnen de heuvels als welkome afwisseling van het ritme. In de dorpen staan toch veel mensen en is veel geluid. Sinds het EK-voetbal wordt elke Hollander extra toegejuicht en daar geniet ik van. Na 60 km komen we vlak langs het huis van Frank en Gabriele, dus daar staat m´n team. In de snelle afdalingen is het link door de nattigheid. Handen aan de remmen is verplicht, anders volgt een tijdstraf van 6 minuten!
Terug in Zürich rest dan nog Heartbrake hill; hier zorgen Alpe d´Huez achtige taferelen ervoor dat de steile stukken makkelijk aanvoelen.
Die ronde moet 2x, dus mag je na 170 km nog een keer heartbrake hill op. In de tweede ronde zorgt de kou voor een zere rug, en moet ik 3x een plas-stop maken waardoor die ronde wel langzamer gaat. Het laatste stuk terug naar p.f rijd ik zij aan zij met Waldo Duin, een maand eerder reden we op precies dezelfde manier in Huizen naar het p.f.. Gezellig.
Dan begint het lopen, en dat gaat al vrij snel goed. De rug knapt ervan op, de km tijden zijn prima, het publiek en de muziek-bands doen de rest. In de euforie vergeet ik even te eten….Ai…DOM. Snel een gelletje erin, paar minuten heel rustig aan, dan komt de energie gelukkig terug. Zij het maar voor even. Vanaf dat moment werk ik een enorme hoeveelheid gel, cola en red bull naar binnen. De laatste twee kon ik me nog herinneren als tip van ervaren clubkanjers. Nooit gedacht dat ik het ook zou doen, maar het werkt!! Dit houdt me op de been, en de laatste ronde kan ik steady doorlopen. Ronny Schildknecht passeert. Ik feliciteer ´m met de naderende overwinning, en we kletsen wat beleefdheden. Goeie gast.
Na de finish krijgt de mevrouw van de handdoeken een enorme knuffel en kan ik m´n geluk niet op. Na acht maanden hard werken is het gelukt. Ook ik heb een Ironman gedaan. Alles is mooi, en het bad bij Frank en Gabriele is GEWELDIG!
Dank aan iedereen die meetrainde of meeleefde via mail, SMS enz enz. Maar vooral aan Mariska en Guido voor de begeleiding, en aan Coen, Karin, Frank en Gabriele voor een TOP-weekend.

Factsheet.
Ironman Zurich 13-07-2008. Eindtijd 10h17.40
3,8 km Zwemmen 1h03.28
Wissel1 4.02
180 km fietsen (1300 hM) 5h23.50
Wissel2 2.34
42,2 km lopen 3h43.43