De week vooraf stond gepland als taper, maar door een drukke week kwam het van trainen helemaal niet. De benen liepen vol,  een massage en een kort looprondje op zaterdag moesten dan maar genoeg zijn. De Aase triathlon is een echte halve Ironman. Dus geen 2OD o.i.d.

De start in Bocholt was relaxed, geen gedrang op het strandje maar gewoon elkaar de ruimte gunnen. Het zwemmen begint met een "heen en weertje". Bij het ronden van de boei lijkt het of je in een soort roulette zit waarbij het onduidelijk is hoever je de boei al rond bent. Snel terug naar het strandje. Bij het insteken van m'n arm ontmoet m'n horloge de voet van een andere atleet; ik voel het bandje knappen, grijp nog snel in het rond maar besef dat het te laat is. Papa heeft een nieuwe polar nodig voor vaderdag. Zo als het klokje thuis tikte ...tikt het nu op de bodem van de Aasee tot  'ie leeg is. En dat zal nog wel even duren. 

-Foto Stefan Haane-

Geen hartslag gegevens of tijden dus vandaag, snel schakelen alles moet op gevoel.

Dat gevoel is op de fiets in het begin niet best. De benen zijn niet zo sterk als in Nieuwkoop. Het parcours is oersaai, 15 km de snelweg heen en terug. De koplopers lijken al een immense voorsprong te hebben (hoe hard hebben die gezwommen??). In de tweede ronde steekt de wind sterk op door een passerende bui, en behalve die bui passeren er ook een paar mede-strijders. Gedachtes aan stoppen steken de kop op, maar het lukt om die te verbannen.
Vanaf fietsronde drie begint het dan eindelijk lekker te draaien. Zo begin ik aan de betere tweede helft van deze halve.
De koplopers zijn ineens minder ver voor...daar moet iets vreemds gebeurd zijn. Het gemiddelde loopt weer wat op, en is na 90 kilometer uiteindelijk 35,3 km/u.

Dan nog een halve marathon lopen. Vanaf de eerste stappen gaat het lekker. Geen pijntjes a la Nieuwkoop. De temperatuur is niet hoger dan 15 graden, en er valt nu en dan een flinke bui. Het parcours is 8 rondes, lekker vaak langs het gezellige finish gebied, en veel kinderen in de verschillende volkstriathlon afstanden. Ik beslis het stuivertje wisselen met Martijn Paalman in m'n voordeel, maar hij heeft al een ronde-bandje meer. Geen tijd om last van de benen te krijgen en dus raffel ik de 8 ronden in 1h26.17 af. Dat zal dus wel iets minder dan een halve marathon zijn geweest, hoewel de grundliche organisatie de afstanden tot op de millimeter uitmat bij het fietsen. Zo zorgt het slotonderdeel voor een prima eindgevoel van deze race.

Eindtijd: 4h34.38. Goed voor een 12e plek overall en 2e master Heren 40+

Diederik Scheltinga wint. Hij blijkt met nog 3 anderen in de eerste ronde een te vroeg wendepunkt te hebben genomen. Het verklaart hun enorme voorsprong in de eerste ronde. Dit wordt opgelost door het gemiste deel in de laatste ronde extra te rijden. Hulde aan jury en atleten; zo los je dat op!

Nu maar eens op zoek naar een nieuwe sportwatch; iemand suggesties?