Winst in Heuvelrug estafette
Geschreven door Jan Stehouwer   
maandag, 27 oktober 2008 08:40

Met 3 teamleden in het SMA Amerongen team voor de 10x10km Heuvelrug estafette van de sixpackrunners. Dat is dus een dag van regelen, racen en ook nog rennen.  De beloning aan het eind van de rit mag er zijn; we komen als eerste binnen. Als je dan als laatse bent vertrokken (ieder team start met 3 minuten verschil) weet je dat je GEWONNEN hebt!

Gewapend met de routes, lijst met telefoonnummers van de lopers, eigen loopspullen eten en..KOFFIE...vertrek ik om 9.15 richting het startpunt van etappe 3. Driebergen. De start in Amersfoort heb ik aan me voorbij laten gaan. Machiel en Gerrit redden het wel met Guido.
Etappe 3 mag ik eerst zelf lopen. Ruim 10 km met twee bulten erin. Even bellen met Guido; Gerrit is er bijna. Guido komt vooruit en wil nog even snel z'n fiets op m'n auto zetten.."Halen we dat wel?"  Toch maar snel gedaan, maar bij terugkomst blijken ook wij in een oude estafette val getrapt: Gerrit staat al te wachten. BALEN! Snel vertrokken, denkend aan de verloren minuut. Wat zal die Gerrit ook balen! Voor niks zo hard gelopen. We zouden toch niet op één schamel minuutje hier verliezen. Niet aan denken dus. Inmiddels op deze gedachtes de eerste heuvel bedwongen en wat collega-teams ingehaald. Gerrit en Machiel hebben me dicht bij een heel groepje gebracht wat ik één voor één in kan halen. Het stuk hier ken ik door alle trainingen in deze regio op m'n duimpje, en kan dus enkele zoekende begeleiders de weg wijzen. 
De tweede bult is in aantocht. Ik loop alleen want Guido rijdt mijn auto om naar m'n finishpunt, geen referentie van snelheid of afstand dus. Vandaag ook geen hartslag meter; 't leek me goed een keer zonder te lopen, puur op gevoel. In de tweede klim fietsen twee volgers van een ander team achter me. Ik hoor ze steeds meer hijgen en mopperen dat ik heuvelop 15 km/u loop. Perfect, da's de motivatie die ik nodig heb! Ik zet door en de fietsers moeten lossen. Lekker!
Dan de laatste afdaling, nog effe linksaf en dan de wissel met Aart Stigter bij het Doornse gat. 38.30 over deze lastige tien na een maand rust; Jan is tevreden!

Nog niet half gefinished belt Jantiene. "Nou reken er maar op dat je iets eerder aan de beurt bent dan gepland meid, want we gaan lekker."
Dan begint dus razendsnel de rest van mijn dag. Regelen, bellen etc. Leuk werk! Het nadeel van een snel team is logischerwijs dat je weinig tijd hebt om de volgende loper in stelling te brengen. Aart draagt binnen 35 minuten over aan Co Middelkoop dus bel ik Vincent Böhm dat 'ie maar wat eerder bij de holle boom in amerongen moet zijn. Geen probleem voor Vincent hij zal ruim op tijd zijn. Co blijkt verkeerd gelopen te zijn, en heeft een kleine kilometer extra gedaan. Ai, tweede schoonheidsfoutje.

M'n auto verandert in de loop van de dag in een echte estafette auto; Overal stinkende shirtjes, plastic zakken, tassen, papieren; één grote geweldige chaos. Wetenschappelijk onderzoek heeft recent bewezen dat dit je intelligentie bevordert, daar klamp ik me maar aan vast als ik weer denk "Waar ligt ... nou weer?" Clean desk policy doen we morgen weer.

Guido vertrekt voor zijn rondje van 10. Hij loopt alleen; ik vang Vincent op. Alles loopt op rolletjes. Na Vincent snel naar Woudenberg om James-Robert een shirt te geven. De aanbevolen route blijkt afgesloten. Flink doorrijden dus want Vincent loopt erg hard! Dan even naar huis om dochter Floor op te halen, Jantiene is daar ook naar toe gegaan om toch vooral warm te blijven. Het weer is er niet beter op geworden. De laatste wissels zijn niet moeilijk meer. We liggen ruim voorop, dus meestal is het nog erg rustig bij de wisselposten. Jantiene neemt over van J-R en schrijft haar eigen verhaal deze dag. Op het SoesterHoogt neemt Edwin Achterberg over. Edwin is de andere sportarts van het SMA, en vooral fietser. Lopen is niet zo zijn business, maar vandaag is de druk hoog want er is een koppositie te verdedigen. Edwin doet het geweldig en samen met Guido passeren ze de finish in Amersfoort. Machiel en Irene zijn daar ook weer, en onder het genot van een kop goeie snert (erwtensoep) kunnen we maar één ding concluderen; Dit was een TOPDAG!


(foto's volgen; hou de site in de gaten!)

 
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner